Yorgunluk, Çaresizlik, Mücadele... Bu savaş ne zaman bitecek?

Bir şeyler başarmak için yola çıktığımızda zaten ilk riski almış oluyoruz.
Başarmak istediğimiz noktaya varana dek geçirdiğimiz o süre... Savaş, yorgunluk hiç bitmiyor. Peki yolun sonu ne oluyor?
Önümüze çıkacak engeller, bilinçli olarak önümüzü kapatacak kişiler, hayatın bizi bolca sınayacağı zamanlar...
Üniversitenin ilk yılındaydım, uzun bir süre mobilya sektöründe çalışmış ve sonunda eğitimime devam edebilecek puanı alıp işi bırakmıştım.
Ajansımı ilk kurduğumda 18 yaşındaydım, bundan iki sene öncesiydi.
Öğrenim kredisi alanlar bilirler, her ay hesabınıza yatan paranın bir de "Harçlık Avans" kısmı var.
Bu para ve kenara koyduğum birkaç yüz lirayla ilk işim bir sanal ofis kiralamak oldu, ardından çevremden tanıdığım bir müşavir ile görüşerek şahıs firması kurulum işlemlerini başlattım.
Belki bir, belki iki hafta... Her şey hazırdı. Öncelikle Trendyol, HepsiBurada, GittiGidiyor mağazalarını açtım ve bulabileceğim birkaç mobilya ürününü mağazalarıma yükledim.
Bir yandan tabii ki sosyal medya ajansı ile ilgilendim, yanılmıyorsam 100 TL hosting domain giderlerinin yanı sıra 10, 20 TL bandında bir fiyat ile tema satın aldım.
Böylelikle sosyal medya paneli hazır olmuş oldu. Günde belki 1 satış yaptığım E-Ticaret mağazalarım bir yana, Sosyal medya panelini geliştirmek için 2-3 gün uyumadığım günler oldu.
Bolca sosyal medya tanıtımı, bolca makale, bolca forumlarda müşteri bulma çabaları... Koca bir yıl böyle geçti ve sonunda bir müşteri kitlesi oturttum. E-Ticarette ise günlük 2-3 sipariş alıyordum.
Başlangıç için bu yeterliydi, yanımda bir de benimle bu işi yukarı taşıyacak bir kişilik destek ekibim vardı. İkimiz de daha iyisini yapabilmek için çok çabaladık, bu arkadaşım da olmasa beni vazgeçeceğim anlarda tekrar ekrana kilitleyecek hiç kimse yoktu. Kendisiyle oldukça güzel ilerledik. Destek ekibi sayısı arttı, artık iki kişiden fazlasıydık.
Zaman geçtikçe hizmetlerimizi büyüttük, mağazamızdaki ürün yelpazesini genişlettik, müşteri hacmimizi arttırdık. Bundan birkaç ay öncesine kadar her şey yerli yerinde ilerliyordu.

Sonra?
Sunduğumuz birkaç hizmetten ve E-Ticaret mağazasındaki ürünlerin sürekli geri gelmesinden dolayı taşlar artık birer birer dökülmeye başladı. Sipariş alıyor, siparişte sorun yaşıyor ve müşteri memnuniyeti adına aldığımızı geri vermek zorunda kalıyorduk. İş arkadaşlarımız birer birer ayrıldı, çünkü artık ödemeler bir yana, masrafları karşılayamayacak seviyeye gelmeye başlamıştık.
Biraz durumu kurtarmak, biraz işleri büyütmek ve biraz da üzerimdeki stresi azaltmak adına kalkıp Sivas'a yolculuk yaptım. Yeni insanlar tanıdım, aklımdaki iş fikrini araştırdım. Tam bu esnada kiralık araç ile bir trafik kazasına karıştım...
Onun masrafları da cebe eklendi. İstanbul'a geri döndüm. Tek başımaydım, artık bir şeyler yapmam ve işleri düzeltmem gerekiyordu. önceleri sunduğumuz bir hizmet için çeşitli sağlayıcılarla görüştüm, yola devam edebileceklerimi ayırdım. Bu hizmet ile biraz olsun toparlandım, yoluma devam etmeye başladım. Ki aradan birkaç ay daha geçti, hizmette bozukluklar yaşandı... Kimi müşterinin istediği gibi olmadı, kimi müşteri zaman kaybetmemek için iade istedi. Sattığımız mobilyaların kimi kargoda kırık dökük hale döndüğünden geri geldi, kimi keyfi olarak aldığı tertemiz ürünü geri gönderdi.
Sonra bir akşam, çok sevdiğim bir dostumla dışarıda durumları konuşurken telefon geldi. Büyük iş aldığımız arkadaşımız iade istediğini, hizmetin düzgün olmadığını dile getirdi. Kendisine "Önceliğimin her zaman müşteri memnuniyeti olduğunu, bolca hizmet sağlayıcısı bulabileceğimi, bu nedenle kendisine yardımcı olacağımı" ifade ettim. Ardından başka bir müşteri, peşinden başka bir müşteri...

Sonuç?
Sağlayıcılar ile iş birliğimiz sona erdi. Mobilya üreticileri ile görüşmeyi bıraktım, mağazaları kapattım.
Eş, dost, akraba, meslektaş... Çevremdeki kimse durumun vehametini anlayıp maddi de olsa, manevi de olsa yardım taleplerime geri dönüş yapmadı.
Elimizde ne kaldı? Sadece yolun en başında sunduğumuz ve asla içinde bulunduğumuz durumu kurtaracak kadar kazanç getirmeyen ufak hizmetler duruyor, devamı yok.
Anneler gününe alınan hediye, kişisel ve iş telefonları, tarafıma gönderilmiş hediyeler, ihtiyaç yokken arayıp 50 bin TL kredi teklif eden bankalara ihtiyaç anında yaptığım ve olumsuz sonuçlanan kredi başvuruları... Sırf durumu kurtarabilmek için hepsi satıldı. WhatsApp için kullandığım telefon bozuldu, servise gönderdim ve müşteriler bizlere ulaşamıyor.
Sırf ödemesi birkaç gün aksadığı için durumu tüm mahcubiyetimle dile getirsem de birebir görüştüğüm ve sabah, akşam demeden mutlaka cevap verdiğim müşterilerden gelen dava tehditleri, yorgunluk, çaresizlik, mücadele... Sizce bu savaş ne zaman bitecek?

Mezarda.

Maalesef, durum bunu gösteriyor.
Dürüstçe bir başarma arzusunun sonu bu olmamalı.

Hocam geçmiş olsun öncelikle ama kaybetmediğiniz ve sizi her durumda kurtarabilicek önemli etmenler var fikirleriniz ve umudunuz iyi düşünen iyi analiz eden birisi olmasaydınız anlattığınız başarının yanına bile erişemezdiniz ama erişmişsiniz bence bu sadece ufak bir tümsek para kaybedilir gelir geçer mal mülk de öyle o yüzden bir insanın amacı değil aracı para olmalı. Bence inancınızı kaybetmeyin daha iyisi herzaman inşaa edilebilir düşüp daha iyi kalkanlarda insan aynı bizim gibi. Bol şans başarılar

Gerçektende mezarda bitecek. Buralara gelmende çok büyük başarı. Geçmişe bakıp geleceğe yön vereceksin. Ben de e-ticaret ile uğraşıyorum danışmanlık verdiğimiz firmanın aylık 70 bin dolar reklam bütçesi vardı ürettiği ürünler usa de ilk sayfalara çıktı, ürünle alakalı sorunlar nedeniyle hesapları suspend yedi tüm emekler boşa gitti. Adamlar yeniden başka hesap açtı ürünlerdeki hataları düzeltti ve satışlara daha iyi devam ediyolar.

Hocam çok geçmiş olsun işler iyi giderken herkes destekçiniz herkes arkanızda fakat bir de kötü gitmeye başladı mı birer birer masadan eksilir dostlar şahsi düşüncem mobilya sektörünün internet üzerinden yurumeyecegi heleki bu yavaş ve ilgisiz kargo firmaları yüzünden gerçek bir mağaza daha çok iş görebilir. Ama yinede işlerinizin iyi gittiği zamanlar olmuş yani bir bakima başarmış sayılırsınız fakat süreklilik olmamış.

Elbette asla vazgeçmeyecek ve pes etmeyeceğiz, bugüne dek bu düşünce aklımızda hiç olmadı.
Ancak her şeyin üst üste gelmesinden midir, tek başımıza yetişemediğimizden midir; bizi kurtarabilecek o önemli etmenleri bir türlü düşünemiyorum.
Keşke "Haksızsınız." diyebilseydim.
E-Ticaret gerçekten ayrı bir dünya, uzun bir süre katlayarak başarı elde ettik ancak bir dönem oluyor ki elinizde ne var, ne yoksa her şey çöp kutusuna gidiyor.
Sadece bir alanda bu sorunu yaşasak yine de düze çıkmak kolay olacaktı, zira iki ayrı alanda birbirinden güzel yollar kat etmiştik. Ancak iki alanın da, aynı anda tümseğe takılması kader midir, hayatın bizi ağır sınaması mıdır bilemiyorum.

Âhiret.

Dostum belli ki çalışkan birisin ama sektör ve çalışma tercihi hatası. Geçindirecek bir E-ticaret projesi artık yüksek reklam bütçeleri ve büyük operasyon istiyor bana göre, smm işlerini çok bilmiyorum ama o da bildiğim kadarıyla büyük reklam bütçesi istiyor gibi şuan r10'da her 10 kişiden 15'i smm işi yapıyor.

Bu anlık küçük gelirlerle uğraşmak yerine gençken bir ucundan tutup yazılım sektörüne giriş yapmanı öneririm. Yakınımda olan yazılımcılar kendini verirsen en geç 1.5-2 seneye çok güzel ekmek yiyecek seviyeye gelebileceğimi söylüyor ki bu arkadaşlar ASELSAN'a vs. çalışıyor.