Kazadan sonra PSİKOLOJİM BOZULDU LÜTFEN YARDIM EDİN !

Geçmiş olsun hocam vallah sizi iyi anlıyorum ameliyat olmuştum yaklaşık 4 hafta full yatakta yatmış biri olarak insanın psikolojisi her anlamda bozuluyor sizinkisi daha kötü

geçmiş olsun hocam, rabbim daha beterinden korusun tavsiyem psikiyatri bölümü veya uygun branşta doktora gidip görüşmen olacaktır. İlaç verip rahatlatırlar sizi

Merhabalar,
Bizlerde motorcuyuz, gerektiği yerde hızı da yaptık, gerektiği yerde yanladık fakat ekipmanımız devamlı üstümüzde oldu...
Elimde kask varsa mutlaka takarım koluma takanlardan olmadım, çünkü bir ömür motor sürmek istiyorum.

O yüzden EKİPMAN, EKİPMAN, EKİPMAN...
Sen ne kadar dikkatli olursan ol, araba sürücüleri dikkatli olmuyor, en önemlisi motorlara saygı duymuyorlar.

5 defa motordan düştüm 1 tanesi çok ciddi bir kaza idi ve artçıyken kaza yaptım, kafamda kask dışında bir şey yoktu, fakat yine de motor sürmekten korkmadım, hala sürüyorum.
Kafamı vurmadım, ama yine de kaskım vardı, dizimde bir kaç yara ve sağ ayağımda zedelenmeyle atlattım (100 ile giderken böyle atlatmak gerçekten mucize...).

Diğerleri, ehliyet alırken, getirden çalışırken, diğer 2'side kişisel motor kullanımlarda basit düşmeler...

Umarım bir ömür boyu motosiklet sürersiniz ve bakkala çakkala bile giderken ekipmanınız varsa takarsınız.

Peygamber Efendimiz (asm) buyuruyor ki: “Sadaka vermekte acele ediniz. Çünkü belâ sadakayı atlayıp gelmez.”

Peygamberimiz (asm) “Duâ belâyı defeder.” Ve bir başka hadisinde: “Duâ, gelmiş olan musîbet için de henüz gelmemiş olan musîbet için de faydalıdır.” buyuruyor.

Geçmiş olsun.

Vücudunun sinirlerine hasar gelmedikten sonra her şekilde atlatırsın. Vücudunun sinirleri hasar görseydi ve elini, kolunu, bacağını kaldıramaz duruma gelseydin ne olurdu? Böyle bir anneyi tanıdım. Çocuğunu kucağına bile alamıyor daha küçük bebek. Kadın araba kazası geçirmiş ve kadın ağlıyor, gözyaşını bile silemiyor. İşte her zaman kendinden bir aşağısına bakacaksın.

Hastanede beraber yatarken oda arkadaşım vardı. Kendisi araba kazası yapmış. Alt dişleri tamamen düşmüş. Çenesi kırılmış, dizlerine kalçalarına platinler takmışlar. Yemek bile çiğneyemiyordu. 3 yılı geçti. Şu an hiçbir şey yok. Neye şükrediyor biliyor musun? "Sinirlerime bir şey olsaydı ne olurdu?" diyor. Nişanlıymış zaten o zamanlar. İyileşti, dişlerini yaptırdı, evlendi, yuvasını kurdu, işe girdi. Çok acı çekti ama sabretti. Yani sabretmelisin. Kesinlikle isyan etmeden sabretmelisin. Yalnız psikolojisini bozdu. Bana "kendi psikolojimi kendim bozdum" diyor. 9'a yakın hap yuttu sanırım. Bir kısmını bırakmış olması gerekiyor. Şu an bir kısmını yutuyor olmalı.

Kendimi örnek vereyim. Ben engelli olmak istemedim ama engelli oldum. Polinöropati hastalığı var ve kulaklarımda anlama kaybı var. Bunları ben istemedim ama kaderim bu. 2002-2003 yılından beri böyle. Hiç tedavisi yok. Kesinlikle iyileşmiyor.

Şimdi şuna iyi kulak ver. Kaza ve kadere inanıyor musun? Yaratıcı bazı kullarını birbiriyle sınar. İnancın var mı?

Duyuyor musun, parmağını hareket ettirebiliyor musun, koklayabiliyor musun, rahat bir şekilde nefes alabiliyor musun, kitap okuyabiliyor musun, görebiliyor musun, yürüyebiliyor musun, yanında sevenlerin ve seni düşünenler var mı, sana destek çıkanlar var mı? Arkadaşa ihtiyacın yok, yanında Ailen var mı?

Kesinlikle psikolojik olarak kendini hiç sarsma. Sadece yavaş yavaş iyileşeceksin ve buna da sabretmen gerek artık. Olan oldu ve bundan sonrası önemli. En azından iyileşeceksin ama hiç iyileşemeyecek olanları düşün. Kısaca şu durumuna bile daha kötü olmadığı için şükretmen büyük bir mucize.

Zamanla daha iyi olacaksın ve kendini böyle hissetmeye gerek olmadığını daha iyi fark edeceksin.

Sağlıcakla kalın.

Çok geçmiş olsun. Allah şifa versin hocam.