Batuhan o iglagi nasıl şefkatle kucaklıyor da sizde öyle onu kucakliyorsunuz degilmi hocam. Çok yapılan bir yanlışlık var toplumumuzda maaalesef buradan sizin de izninizle bahsetmeden geçmek istemedim. Çocuklarınız biraz büyüdüğü zaman onları daha az kucaklıyoruz. Ama dün rehberlikcinin whatsapp grubuna yazdığı bir mesaj beni geçte olsa uyandırdı.
En büyük oğlumu ne kadar az kucakliyormusum meğer. Okuldan gelsin kucaklayacsgim onu 7. sınıf
2. Oğlumu biraz daha fazla kucakladigimi söyleyebilirim oda bu gün 7 ye girdi doğum günü. 1. sınıf.
3 oÄŸlum zaten her an kucağından inmez oda 31 Mart'ta 1 yaşına girecek inÅŸallah ☺
Çocuklarını benim gibi az kucaklayan varsa onları buradan uyarmak istedim.
Allah'ım Batuhanınızın ve tüm dünya çocuklarının mutluluklarını artırsın bahtlarini açık etsin inşallah. Amin.
Çok haklısınız. Bir çocuğu kucaklamak, yanaklarından öpmek o kadar değerli ki, Sırf ailemle daha fazla zaman geçirmek için işi gücü bırakıp küçük bir yere taşındık.
Ben doğduğumda köy evinde herkes bir arada yaşıyormuş. Annem ev işlerinden babam ev dışı işlerinden bana zaman ayıramıyormuş. Annem sürekli anlatırdı bana…
Ben 2 çocuğumun ilk adımlarını gördüm, bana doğru yürüdükleri anları…
Sevgi, bir çocuğun karakterinin mayasıdır. Az olursa ileriki yaşlarda sorun yaşayabilir. Eksikliğini duyduğu sevgiyi şefkati başka şeylerde arayabilir. Sevgiyle büyürse güçlü olur… Karakteri sağlam olur.
Küçük yerde ben de bir şey fatkettim.
Çiftçiler hayvancılar, hayvanlarına, bitkilerine, ağaçlarına öyle bakıyorlar ki, yem, gübre, veteriner, ihtiyacı neyse alıyorlar.
Bitkileri yabacı otlardan elleriyle temizliyorlar. Hayvanların altlarını üşenmeden temizliyorlar.
Ve daha çok ürün alıp kar ediyorlar.
Ama
Söz konusu aile olduğunda aynı ilgiyi göstermiyorlar. Maalesef, çocuklar bir ağaç gibi bir inek gibi ürün veremeyip, iyi yetişemiyor.
İşte çiftçinin bitkisine, hayvancının hayvanına bakışı gibi ilgilenmek gerekiyor çocuklarla…
iyi yetişsin, iyi büyüsün ve bereketli olsun.
iyi forumlar.