Doğum Günü Masrafı - 450 TL- İyiki Doğdun Kızım

Doğum günü kutlu olsun hocam ufaklığın nice mutlu senelere 🙂

İnş. Geleceğin de benimki gibi olur. Çok kısa bu akşamki eşimle yaptığım muhabbetten bilgi…
E: saçını niye kestirmedin?
B: istemiyorum. Henüz çok uzun değil.
E: Neden istemiyorsun?
B: Berberin önünde eğilmek zoruma gidiyor.
E: Ne alaka?
B: Birinin önünde eğilmek zoruma gidiyor. Küçüklükten bu yana böyle…

Ya hocam, hiç kimsenin önünde eğilmedim, öyleki berberin önünde eğilmek bile zorum gidiyor. Son noktaya kadar saçımı bile kestirmek istemiyorum

Kimsenin önünde eğilme, evlenirsen onurlu bir baba ol çocukların gurur duysun.

Aynen öyle hocam, ailemin gözleri güldükçe kendimi süper kahraman gibi hissediyorum ☺
Ayda 5k yakın harcama yapıyorum neredeyse… borcum çok çok az, cebime göre yaşamaya çalışıyorum.
Teşekkür ederim
Teşekkür ederim

Herkesin bütçesi kendine göre dediğiniz gibi keşke 5k olsa aylık harcamam, Allah ödeme kolaylığı versin hepimize. Mutlu yıllar ufaklığa.

Çok teşekkür ederim ☺

Yıllar yıllar önce sene 2010, 5 yıllık plan yapmıştım. 5 yıl sonra İstanbul’dan gidecektim. Zaman su gibi akıp gitti, bu 5 yıl içinde aileme olan borcumuzu (gönül borcu) ödemeye çalıştık. 2 katlı ev yaptık 2010 da eskiden gecekonduda otururdum. 2 katı annem çok beğendi, amerikan mutfak, fransız balkon. Önde büyük bir balkon. Normalde evlenince ben kalacaktım (eşimle evlilik planları yapıyorduk) 2. Katı annem beğendiği için ona verdik.
Babam arabaları özellikle 4x4 sever. Ona 4x4 jeep aldık. Eski arabasını (tipo) satıp üstünü kredi çektik. Kardeş krediyi ödedi ben ev masraflarını.

2011 Eylül de evlendim. Eşime evlenmeden önce sözüm vardı, imaknım olursa seni üniveristeye göndereceğim demiştim. 2012 de imkanım oldu. Çanakkale Gelibolu’da okul kaydını yaptırdık. (Ben sözümü tutmuş oldum, eşim hayallerini yaşayacaktı) 2014 sonunda okul 2.si olarak kaymakamdan diplomasını aldı.

Yıl 2015 oldu. Gitme vakti yaklaştı. Ben Tokat’a eşim Çanakkale’ye gitmek istiyordu (aslında inanmıyordu gideceğimize, ev, iş, araba her şey var)

Patronum yeni işe (projeye) başlamış, beni çağırdı. Oturduğum mahallede hemde. Ona gideceğimi söyledim. 1 yıl ertelememi istedi. Tamam dedim.

2016 sonunda Çanakkale’ye taşındık. Yıllarca inanmayanlar (iş arkadaşları, akrabalar, annem babam eşim bile…) şaşırdı kaldı! Büyük risk alıyorsun dediler.

Ancak bilmedikleri bir şey vardı.

5 yıl plan yaptım. Tarım ve hayvancılık öğrendim. (Buz dolabından kuluçka makinesi yapıp civciv çıkardım, besledim büyütüp yumurtasını yedik, topraksız tarım yaptım 4 m2 yerde, patlıcan, biber, salatalık, domates yetiştirdim) tarım bölümü okudum.

Yani gideceğim yere, öncesinde donanımsal olarak hazırladım. Risk sıfırdı.

Bu Eylül’de 6 sene olacak.
Şimdi eski evimde kardeşim kalıyor, aylık 10k kazanıyor ama 5k borç kredi ödüyor. Benim toplam borcum 5k (130 liraya domaini aldım sadece o borç var mesela)

Eminim kalsam gelirim 10k olacaktı ama giderim de 10k olacaktı. Fakat 4 duvar arasında bir yaşam.

Başınızı şişirdim, ben yazmayı çok severim. Mutluyum, çok mutluyum bu ekonomik koşullarda bile… çünkü bu günü değil, yarına göre yaşıyorum. Bu günlerin geleceğini çok önceden biliyordum. (İşim bu, risk değerlendirmesi yapmak)

Şimdi yarın için daha çok kazanmam gerek. Çünkü yarın daha zor olacak, hazırlıklı olmalıyım.

iyi forumlar.