Napsam Bilmiyorum...

22 yaşında bir gencim. Hayatın gerçekten çok üstüme geldiğini fark ediyorum. Psikolojik olarak çok yıpranmış durumdayım. Bunun birden çok nedeni bulunuyor. Hayatım boyunca her zaman alçak gönüllü olmaya, insanları kırmamaya, değer vermeye ve yaptığım işi en iyi şekilde yapmaya özen gösterdim. İnsanlar tarafından saf görüldüm iyi niyetim hep kullanıldı. Bu sebepten ötürü artık kimsenin telefonuna cevap vermek istemiyor, dışarı bile çıkasım gelmiyor. İş konuları da oldukça kafamı ve psikolojimi bozmakta. Çok çabalayan ve gerçekten emek veren birisiyim. Okul zamanlarında aileme yük olmamak için buradan kazandığım paralar ile kendi geçimimi sağladım. Bunun yanı sıra bir kaç işte komilik ve garsonluk yaptım. Bilgisayar Programcılığı bölümünü bitirdim. Bitirdikten sonra 7 ay front-end alanında staj yaptım öğrenmek için. Daha sonra 6 ay ERP alanında çalıştım. Kendimi sürekli yazılım alanında geliştirmeye çalışıyorum. Udemy'den kurslar alıyor bitiriyorum , çeşitli etkinliklere katılıyorum ve sertifikalar alıyorum. Lakin yaşadığım şehir bu alan konusunda zayıf, genelde tecrübeli istiyorlar. Bilgi işlem kısmına başvuruyorum burada da tecrübe devreye giriyor. Artık gerçekten bu durumdan dolayı bir umudum da kalmamış durumda.

Çok çaba gösteriyorum lakin son sıralar karşılığını alamıyorum. Sürekli iş durumlarını düşünmekten ve geleceği düşünmekten beynimin ağrıdığını hissediyorum. Ne olacak böyle bilmiyorum, artık cidden hiç bir şeye hevesim kalmamış durumda. Artık başaramayacağımı, emeklerimin boşuna gideceğini düşünüyorum. Amacım aileme destek olmak, sokakta yer alan ve yetiştirme yurtlarındaki çocuklara yardım etmek. Sadece kendi hayatıma değil bir çok insanın hayatına dokunmak istiyorum.. Lakin artık hiç bir şeye hevesim kalmamış durumda. Çünkü umudum kalmadı. Ne yapacağımı bilmiyorum gerçekten. Herkesten uzaklaştım çünkü insanların bir çoğunun nasıl olduğunun farkına vardım. Sadece ufak bir şekilde içimi dökmek istedim daha çok detay var lakin kimsenin vaktini de çalmak istemiyorum. Sizce napmalıyım? ne olacak böyle ülkemiz ve insanlar? pes etmelimiyim yoksa her şeye rağmen devam mı etmeliyim? ( Bu bir intihar konuşması vs değildir. Öyle bir şeyi asla düşünmedim.)

Yazılım alanında ilerleyeceksen bir Github hesabı açarak projelerini orda sergilemeni öneririm.
İş başvurunun içerisine Github hesabını da eklersen büyük olasılıkla işi alabilirsin.
Umudunu kaybetme, yakın bir zamana kadar hayalini kurduğum işte kadro bulabilecekken bir anda her şey tersine döndü ve yollarımızı ayırdık.
Her şerde bir hayır vardır, elimizden gelenin en iyisini yapalım olmazsa da biz denemedik demeyiz.

İmtihan dünyasındayız hepimiz sınavı farklı sabır herşeyin başıdır. Daha yaşın çok genç hiç bir zaman bıkmadan usanmadan hedefine odaklan kardeşim Allah CC arkamıza Allah cümlemizin yardımcısı olsun.

Yorumunuz için teşekkür ederim hocam. https://github.com/mertbogus açtım. Projelerimi de ekliyorum. Tek sorun o da değil hocam hayat gerçekten zor olmuş durumda. Geleceği düşünmekten artık uyuyamaz oldum.

Şehir değiştirmekle başlayabilirsin. Konfor alanından çıkmalısın. Malesef artık ekmek aslanın karnında.

Amin gerçekten hocam. Hayat çok zorlaşmış durumda. Üzülüyorum insanları gördükçe, Allah yar ve yardımcımız olsun.

Bizi daha zor bir hayat şartı bekliyor.
Geçmişte nüfus ve kalifiye insan sayısı azdı, kendisini azıcık geliştiren memur ya da başka sektörlerde iş bulabiliyordu.
Günümüzde böyle bir olasılığımız yok çünkü hem ekonomik hem de nitelik konusunda insanlar maksimumu istiyor.
Ben bu bahsettiğim firma için "özenle" çalıştım ama olmadı, 2 ay çöp oldu diye bakarsam kaybederim.
2 ay bu firmada tecrübe edindim, şimdi başka firmalarda tecrübe ediniyorum.
Hayalim host ve domain alanında çalışmak, kendimi geliştirmiş olsam bile bu sektörde yer edinemiyorum.
İnan bana aynı durumdayız ama çalışmaktan başka kurtuluş yok.
Umutsuzluğa düştüğümde ATAMIN sözünü hatırlarım;
Umutsuz durumlar yoktur, umutsuz insanlar vardır.

Dün gibi bu da geçer hocam hiç dert etmeyin Allah büyüktür

zor valla zor kardeşim, inan 30 lara kadar öyle gidiyor hayat. sonrasında toparlıyor yavaştan insan. Sakın isyan etme