• 03-03-2022, 00:34:22
    #10
    Perde pilav yapta boyunun ölçüsünü bir görelim hocam ya
  • 03-03-2022, 00:36:09
    #11
    Elinize sağlık
    Yemek yapmak beceri olduğu kadar zevk meselesi aynı zamanda. ben de bir ara restoranda çalışırken yemek yaptım, gayet de güzel yapardım. Ama sevmiyorum yemek yapmayı. Bekar evinde iken yemek işiyle uğraşmamak için her akşam kahvaltı yapardım Hatta kimi zaman yemek yapmaya erindiğimden aç dururdum. Şimdi evliyim, eşim yapıyor evde yemekleri. Bulaşığı da ben yıkıyorum
  • 03-03-2022, 01:21:04
    #12
    Kesinlikle katılıyorum. Ben mesela okudum çalıştım mutfağa girme zamanım olmazdı, yemek yapmayı bilemezdim. 3 yıllık evliyim ama şu an efsane güzel yemek yaparım. Zeytinyağlısından, antrikot ızgaraya kadar elimden hepsi gelir. Biraz merak ve ilgi. Ben mesela yaptığım yemekler beğenilip tarif alındığında inanılmaz mutlu oluyorum.
  • 03-03-2022, 01:23:34
    #13
    bu devirde herkes güzel yemek yapabilir ama el becerisi biraz olmalı.mesela ben soğan domates patates doğramasını güzel yapamam.en kolay kısmı bu aslında benim için en zor kısmı
  • 03-03-2022, 01:26:17
    #14
    Yemek yapmaya başladığınızda zaten yavaş yavaş işin mantığını anlıyorsunuz. Bu hakimiyeti hissetmek çok keyifli bir şey gerçekten. Üç dört malzemeyi görünce direk gözümde yemek oluşmaya başlıyor. Genç olsam kariyer olarak başlamak isterdim aslında. Bu saatten sonra zor
  • 03-03-2022, 02:33:01
    #15
    öğrencilik yıllarımda tek kaldığım için deneme yanılma yöntemiyle işi çözdüm.Kuru fasulye vs. yapabiliyorum.Çok harika tavuk sote yaparım.Beni alan yaşadı
  • 03-03-2022, 02:39:39
    #16
    Ben pandemiden çok önce spora başlamıştım. Haftada 4 gün gidiyorum ve almam gereken 25 kilo vardı. İki yumurta kırmaktan başka da elimden bir şey gelmiyordu. Pirinç pilavını ve tavuk filetoyu her gün bir kaç kez dışarıdan söylüyordum. 1-2 ay sonra bir maliyet çıkardım günde 100 liraya yakın sadece beslenmeme harcadığımı fark ettim.

    İnternete pirinç pilavı tarifi yazdım ve 1-2 derken üçüncüde kusursuz bir pirinç pilavı yapmayı öğrendim. Kasaptan aldığım tavuk filetoyu tavada kendime göre nasıl yapacağımı öğrendim ve çok kez yapmaya başladım. Tek amacım günlük spor maliyetimi düşürmekti ve ben bu sayede pilav ve tavuğumu nasıl yapacağımı öğrendim.

    Sonra pandemi başladı, hepimiz evlere kapanınca yine hem kendime hem aile bireylerime pilav, tavuk derken annemi izleye izleye kuru fasulyesinden tutun, dolmasından mantısına kadar 1 yıllık süreçte alabildiğine yemekleri yapmayı öğrendim. 4-5 aydır annem elini bile sürmüyor. Aklınıza gelebilecek tüm yemekleri kendim yapıyorum (börekler hariç)

  • 05-03-2022, 16:14:39
    #17
    bu iş için gerekli şartları saglamak gerek öncelikle.mesela herkes sabırlı degil,2 yumurta kırmaya erinen insanlar tanıyorum.sonra herkesin ona ayıracak yeterince boş vakti olmaya biliyor.adam akşama kadar iş yerinde yorgunluktan ölmüş,gelip 2 saat yemekle ugraşmak istememesi normal.kimisininde el becerisi yoktur,eli yatkın degildir...

    ben ilk okul 5e giderken başladım yemek işini kendim halletmeye.3 kardeşiz,diger kardeşlerimin yaşları birbirine yakın.annem hem ev işleriyle hem çocuklarla tek başına ugraşmak zorundaydı.annem onlardan zaman bulup bide bana yemek yapmakla ugraşmasın,onu beklemeyeyim diye kendim yapmaya başladım.sonra ergenlik zamanlarımda bu iş dahada artdı çünkü evi otel gibi kullanırdım.neredeyim,ne zaman gelicem belli olmazdı.mesela gece 3te eve geliyorum,o saatde annemi uyandırmayayım diye kendim yapardım yemegimi.

    sonra bide ben çok yemek seçerim,en basitinden yukarıda bahsettigim tavaya 2 yumurta kırma konusunu ele alalım mesela.sırf tipini begenmedim,istedigim gibi olmadı diye kahvaltıda kendi ellerimle yaptıgım yagda yumurtayı bi kenara bırakıp tekrar baştan yapan bi adamım.başkasına nasıl diyeyim bi yumurtayla dahi bu kadar ugraş diye en önemliside ben kolay kolay acıktım diye yemek yiyen birisi degilim.yemegi,acıktım diye degilde canım istedi diye yerim.ne yiyecegime karar veremedigim için 2-3 gün hiçbişey yemedigim olmuştur kaç defa.

    Sonuç olarak el becerisi,yeterli zaman,ilgi vb biçok gerekli şartı saglıyorum.sürekli pc başında çalıştıgım için terapi gibi geliyor bana yemekle ugraşmak.kafamı boşaltıyorum,o arada canım ne istiyorsa onu yapıyorum.yedigim her türlü yemegi,tatlıyı,pastayı hiç erinmeden ugraşır yaparım ve gayetde güzel oluyor.hem ugraşması,hem sonucu ama yapmak istemeyenlere yada yapamayanlarada lafım yok.herkes ugraşmak istemez,yapamaz yada yapmak istemez.bana göre eglenceli,kolaydır bu iş ama başkasına eziyet olur...
  • 05-03-2022, 16:15:01
    #18
    hiç bişe yapamıyosan ekmeğin arasına ketçap sık ye