bu iş için gerekli şartları saglamak gerek öncelikle.mesela herkes sabırlı degil,2 yumurta kırmaya erinen insanlar tanıyorum.sonra herkesin ona ayıracak yeterince boş vakti olmaya biliyor.adam akşama kadar iş yerinde yorgunluktan ölmüş,gelip 2 saat yemekle ugraşmak istememesi normal.kimisininde el becerisi yoktur,eli yatkın degildir...

ben ilk okul 5e giderken başladım yemek işini kendim halletmeye.3 kardeşiz,diger kardeşlerimin yaşları birbirine yakın.annem hem ev işleriyle hem çocuklarla tek başına ugraşmak zorundaydı.annem onlardan zaman bulup bide bana yemek yapmakla ugraşmasın,onu beklemeyeyim diye kendim yapmaya başladım.sonra ergenlik zamanlarımda bu iş dahada artdı çünkü evi otel gibi kullanırdım.neredeyim,ne zaman gelicem belli olmazdı.mesela gece 3te eve geliyorum,o saatde annemi uyandırmayayım diye kendim yapardım yemegimi.

sonra bide ben çok yemek seçerim,en basitinden yukarıda bahsettigim tavaya 2 yumurta kırma konusunu ele alalım mesela.sırf tipini begenmedim,istedigim gibi olmadı diye kahvaltıda kendi ellerimle yaptıgım yagda yumurtayı bi kenara bırakıp tekrar baştan yapan bi adamım.başkasına nasıl diyeyim bi yumurtayla dahi bu kadar ugraş diye en önemliside ben kolay kolay acıktım diye yemek yiyen birisi degilim.yemegi,acıktım diye degilde canım istedi diye yerim.ne yiyecegime karar veremedigim için 2-3 gün hiçbişey yemedigim olmuştur kaç defa.

Sonuç olarak el becerisi,yeterli zaman,ilgi vb biçok gerekli şartı saglıyorum.sürekli pc başında çalıştıgım için terapi gibi geliyor bana yemekle ugraşmak.kafamı boşaltıyorum,o arada canım ne istiyorsa onu yapıyorum.yedigim her türlü yemegi,tatlıyı,pastayı hiç erinmeden ugraşır yaparım ve gayetde güzel oluyor.hem ugraşması,hem sonucu ama yapmak istemeyenlere yada yapamayanlarada lafım yok.herkes ugraşmak istemez,yapamaz yada yapmak istemez.bana göre eglenceli,kolaydır bu iş ama başkasına eziyet olur...