Dünya'da son çıkan savaş senaryolarından sonra başlıkta da belirttim korkuyorum. Bu korku kendim için değil çocuğum için de değil dünya bu hızla kötüye giderse torunumun torunu veya daha sonraki bir nesil kötü etkilenebilir diye düşünüyorum. Beni korkutan yerde yaşamıyo olucam ama düşünmeden edemiyorum. Ben bunu 15 - 16 lı yaşlarımdan beri düşünüyorum yeni bir düşünce de değil. Dünya tarihinde sevinç ve coşkulara bakıyorum en yoğun yaşanılan sevinçler 2 ülke (ve bu ülkelere sadece kendi çıkarları için yardım eden ülkeler) arasında çıkan savaşların kazanılması kaybedilmesi durumunda olmuş.
Şuan tehlikeli ve yanlış anlaşılacağım hatta linç yiyebileceğim bir yazı paylaşıyo olabilirim. Ben şimdiye kadar kendini düşünen bir insan olmadım. İyi birimiyim buna verecek net bir yanıtımda yok 31 - 32 yaşlarındayım şimdiye kadar hayatımda gördüğüm en iyi insansın diyenler de oldu seni tanıdığım güne lanet olsun diyenler de oldu. Son 1.5 yıldır bu korkuyu daha çok yaşıyorum. Tabiki de insanım ilk düşüneceğim kişiler karım ve çocuğum olacaktır. Beni bu dünyada çok rahatsız eden bir şey var. Tarihi okuduğumda en başından şimdiye kadar sadece savaş olmuş. Dünya modernleşti deniyor bence alakası bile yok.
Üstte yazdıklarımdan düşünce yapım ile ilgili ufak tefek anlamlar çıkarabilirsiniz. Bakın birşey değiştirmek isterseniz önce kendinizi eleştirmelisiniz. Ben aklım erdiği tarihten şimdiye kadar Atatürk'çü bir insanım. Atatürk'ün yaptığı her harekete hayranlık duydum. Kendi topraklarını mükemmel bir şekilde savundu kendi topraklarını yoktan var etti yoktan geliştirdi modernleştirdi. Şuanda maalesef Atatürk'ü eleştiricem.
Atatürk kurtuluş savaşı ve sonrasında yaptıklarıyla tüm dünyanın saygı duyduğu bir lider oldu. Eleştirim burada olacak. Sadece kendi ülkesini düşündü (bunun nesi kötü olabilir diye düşünebilirsiniz.) Dediğim gibi tüm dünyanın saygı duyduğu bir lider bu kırılma noktasıdır. Atatürk'ün dünyaya yapabileceği iyilik dünya üzerinde hiçbir liderin eline geçmemiştir. Elindeki tüm imkanları kendi ülkesi için kullandı. Dünyaya tamamen barışı gertirebilecek bir imkanı vardı. Ben kimim ki bunu yapabileyim ama eğer onun yerinde olsaydım yapacağım bazı şeyler olabilirdi. Bunları madde madde yazmak isterim.
- Böyle büyük bir savaştan sonra yapacağım ilk iş tüm dünya da yayınlanacak herkese duyurulacak şekilde bir açıklama yapmak olurdu.
- Ülke sınır ve çizgilerini kaldırıyorum!
Ben ülke liderlerine zenginlere değil. Sivil halka güvenen biriyim. İnsanlara güveniyorum bir katilin bir hırsızın bile içinde bir yerde bu iyiliğin kırıntısının olduğuna inanıyorum. Böyle bir oluşumla tüm dünya halkının liderlerin belirlediği kuralları dinlemeyip hem fakirliği hem savaşları bitirebileceğine inanıyorum.
Kendimle ilgili bir örnek verim size. Bir süredir parfüm satıyorum kaliteli parfümler satıyorum ve piyasada bu fiyata satan 1 kişi bile bulamazsınız. Sipariş geldiğinde bana en çok keyif veren kısım hesabıma ödemenin gelmesi değil. O parfümü o alan kişinin kullanıp memnun kalması ve verdiğim hizmetin iyi olduğunu söylemesi. Beni üzen kısım da bir insanın güzel kokması için karşılığında para ödemesi. Bu hak bana 60 70 tl verenin değil herkesin olması gerekiyor. Güzel kokmak bence herkesin hakkı. Su içmek herkesin hakkı. Karnını doyurmak herkesin hakkı. 2022 yılında iyi bir bilgisayara sahip olmak herkesin hakkı. Demek istediğim şu dünya da her insana yetecek kadar rtx3080 ekran kartı üretebilecek hammadde mevcut. Her insana yetecek kadar ağaç var kağıt var demir var kömür var bu dünya da insanların birbirini öldürmek için üretilen silahlar silahlar yerine bu hammaddeler ısınmak giyinmek ve daha bir çok insanların yaşam kalitesini arttıracak şeylere kullanılabilir.
Benim düşüncem bunun için büyük bir yıkım gerekiyor. Tüm dünya aynı anda maddi herşeyini 1 kerede yakabilir. Eğer bir gün zengin olursam hatrı sayılır bir zenginliğe ulaşırsam bunun fitilini ateşlicem. Bütün paramı nakit yapıp dünyanın gözü önünde yakıcam. Bunu boşa da yapabilirim ama benim gibi ses çıkartabilecek 1 insan dahi olursa yakacağım xxx? paradan daha değerli bir şey kazanmış olurum. Öldüğüm zaman gözüm açık gitmez. Derim ki ben dünyanın değişmesi için bir adım attım benim çocuğum için dünya daki tüm çocuklar için yaşanılabilir bir yer olması için bir adım attım.
Bu dediklerimle teknoloji ilerlemez diye düşünebilirisiniz belki. Aksine daha hızlı ilerler ütopik bir örnek verirsem xxx bir makina fikri çıktı bu fikrin bugünün şartlarında yapılabilmesi için bir ülkenin tüm bütçesi kadar para harcanması gerekiyor. Benim düzenimde ise o makinanın yapılması için tüm insanların o makina için çalışması yeterlidir. O çalışmıyor ben niye çalışim diyen insanlar olabilir. Yine kendimden örnek vermek istiyorum üstte diğer ülke liderleri yerine çok sevdiğim Atatürk'ü eleştirdim. O yüzden örnekleri tamamen kendi üzerimden vericem. Benim yeteneğim bu xxx makinasının yapımı için yyy maddesini çıkarmaya yarıyor. Ben gidicem bu yyy maddesini çıkartıcam ve makinayı yapmaya yeteneği olan kişiye vericem (ÜCRETSİZ) o yapılan makinayı belki milyonlarca insan kullanıcak ve bu benim çıkarttığım yyy maddesi sayesinde olacak. Bana dünyanın tüm parasını verseniz içimde bu mutluluğun zerresini bile yaşatmaz. Aynı şey makinayı yapan için de geçerli. Böyle bir sistemde emin olabilirsiniz teknoloji şuankinin 100 katı gelişir.
O benden daha iyi evde oturuyor daha güzel şeyler yiyor mevzusu da çıkabilir. Dediğim düzende herkes birbirinin barınacağı yeri yapmaya yardım edebilir. Ben eğer bugün bir ev yapmayı becerebilen biri olsaydım ve sokakta yaşayan birine bir ev yapıp al bu senin deseydim yaşayacağım mutluluğun tarifi yine olmazdı.
Bir kaç örnek verdim sizlerin yorumlarını bekliyorum. Bu konuyu sürekli editlicem malesef ki şuanki kurulu düzene ayak uydurmam ve çalışmam gerekiyor. Umarım bu kadar çalışmanın karşılığını alırım bu dediklerimi yapma imkanım olur. Boşa gitse bile en azından denemiş olurum.
