Vay be nereden nereye...

Evet eskiden de siyasetçiler birbirlerini eleştirir, tartışır ve laf atar, hatta kavga ederdi. Ama bütün bunlar nezaket çerçevesinde olurdu. Zaman zaman aşağıdaki videodaki gibi liderler oturumu gibi tv programları yapılırdı. Farklı siyasi görüşe sahip komşular bir eve toplanır, bu kişileri izlerdi. Tv programlarında nezaket çerçevesinde tartışmalar olurken, bir evde toplanan komşularda kendi aralarında bu konuşmaları yorumlar, kendi içlerinde çaylarını içer, tartışır, sohbet ederdi.

Z kuşağı şöyle, böyle diyoruzda bizim gördüğümüz yada o atmosfere yakın yaşlarda olduğumuz için ben kendimi şanslı hissediyorum. Malesef Z kuşağı bunu hiç yaşamadı. Her ne kadar teknoloji açısından bizden daha çok imkanlara sahip olsalar da, bizim yaşadığımız o dönemleri üzülerek söylüyorum ki yaşamadılar, yaşayacak gibi de görünmüyor. O dönemler çok güzeldi. Birileri çıkıp yağ - tüp kuyruğu diyecek ama, çoğu yaşadığından ziyade duyduklarıyla hareket eden insanlar. Evet o dönemler yokluk vardı. Ama varlık içinde yokluk yoktu. Üstelik o dönemki yoklukların çok büyük sebepleri vardı. Mesela o dönem yokluk olmasaydı, şuan Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti olmazdı. Neyse bu konulara hiç girmek istemiyorum.

Az önce yukarıda bahsettiğim liderler oturumunun Youtube'da videosuna denk geldim. İster istemez, vay be nerden nereye dedim. İnsanın içinde bir burukluk, bir özlem oluşuyor. Tamam her dönemin kendine göre güzellikleri ve çekilen çileleri vardır. Ama 80 ve 90'lar ayrıydı be abi...

Aşağıya söz konusu 91 yılının liderler oturumunun videosunu bırakmadan önce aklıma bir şey daha geldi. Onu da yazayım sonra videoyu koyayım Tansu Çiller ve rahmetli Mesut Yılmaz, TV'ye çıktıklarında hep atışırlardı. Özellikle haber programlarında şimdilerde olduğu gibi, her ikisinin birbirine karşı atıştıklarını gösteren görüntüleri karşılıklı verirdi. Çocukluk aklı işte... Daha fazla dayanamayıp annemle babama "bu karı koca niye evde tartışmıyor da, TV'de tartışıyor" demiştim O çocuk aklımla onların evli olduğunu düşünmüştüm. Evlilik ortak bir bağdır. Ülkenin siyasilerinde o bağı, o çocuk aklımla yakalamışım. Yani o dönemde de farklı görüşler vardı. Ancak aynı zamanda ortak bir bağda vardı.

Bu videoyu izleyince, insan şöyle bir düşünüyor; "90'larda insanlarda böyle bir gelişim ve nezaket varsa 2000'lerde ve daha ileriki yıllarda ne kadar çıta atlayacağız" diye düşünürken, geldiğimiz nokta çok ama çok kötü...

https://www.youtube.com/watch?v=iooiiwunWlM

şimdi sokakta 2 ayrı görüşlü insan karşı karşıya geldiğinde tekme tokat birbirine giriyor :d

Maalesef ki gelecek nesillerde durum daha da kötü olacak gibi.

z kuşağındanım ama tarihimi ve nasıl bir yokluktan geldiğimizi biliyorum çok araştırdım bu yaşıma kadar belgesel, haber vs o yüzden gerçekten bizim kuşağımıza yazık. gelecek nesiller daha da kötü olacak çünkü hiç birimiz araştırmıyor sadece aile, çevre vs hangi PARTİ yi destekliyor ise oraya gidiyoruz ama mesele parti veya oy vermek ile bitmiyor. görüşü var bunun o su var bu su var neyse giden gençliğe bi sigara yakıp daha uyumak istiyorum, iyi forumlar...

Kavgalar, ayrı fikirler her zaman vardı. Eski anıların sadece güzel olan kısımlarını hatırlarız.
70 ve 80’ler sağ sol kavgasıyla geçti, üniversite kavgaları sokak çatışmaları vb.
Maraş katliamı, Sivas katliamı da geçmişimizde var.
Biz oturup konuşmayı bilmeyen bir toplumuz maalesef. Siyaset ve futbol olanca akan sular duruyor.

Ben siyasi atmosfer ve siyasetçilerden bahsettim konuda hocam. Yoksa sizin dediğiniz gibi her dönem insanları birbirine düşüren bazı kesimler olmuştur. Ancak seçim kazanmak için mitinglerde bomba patladılmadı mesela. Parti liderleri birbirine ve karşı görüşteki parti seçmenlerine hakaret etmemiştir hiçbir zaman. Demek istediğim insanlar görüşlerini korkmadan söyleyebiliyordu. Örneğin parti liderlerinin karikatürleri yapılarak mizah ve kara mizah yapılabiliyordu. Şuan ki gibi haklarında suç duyuruları ve hapis cezaları bu kadar fazla verilmiyordu.
Dediğiniz 68 kuşağı ve sonrasında gelen olaylar apayrı bir konudur. O olayları kimlerin ne için yaptığı ve kimlerin ekmeğine yağ sürüldüğü, nasıl parlatılarak yükseltildiği de ayrı bir konudur.