Hocadan Büyük Bir Ders 10000000 > 0000000

1982 yılı Gazi Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulu’nda 2. sınıf öğrencileri Türkiye Ekonomisi dersinin hocasını bekliyor.

Sınıf ögrencilerinin gürültü patırtısıyla sallanırken sert görünümlü hoca kapıda beliriyor. İçeriye kızgın bir bakış atıp kürsüye geçiyor. Tebeşirle tahtaya kocaman bir (1) rakami çiziyor. “Bakın” diyor. “Bu kişiliktir. Hayatta sahip olabileceğiniz en değerli şey. ” Sonra (1)’in yanına bir (0) koyuyor:

“Bu başarıdır. Başarılı bir kişilik (1)’i (10) yapar”.

Bir (0) daha koyuyor. “Bu tecrübedir. (10) iken (100) olursunuz”

Sıfırlar böyle uzayıp gidiyor: Yetenek… Disiplin… Sevgi…

Eklenen her yeni (0)’in kişiliği 10 kat zenginleştirdiğini anlatıyor hoca… Sonra eline silgiyi alip en bastaki (1)’i siliyor. Geriye bir sürü sıfır kalıyor. Ve hoca yorumu patlatıyor.

“Kişiliğiniz yoksa öbürleri hiçtir!”

Bip hocamdan yine kaliteli konu. Sevgiler

Baştaki 1(Bir) İman'dır. Sonraki 0 (sıfır)lar da işlediğiniz güzel amellerdir. Eğer imanınız yoksa güzel amellerin de bir değeri yoktur. bize okulda öğretilende buydu.

çok güzel bir ders

Bize de (1)in şahsiyet olduğu öğretmişlerdi. Her türlü güzel bir örnek

mükemmel

Türkiye için geçerli değil bu paranız, gücünüz, mevkiniz olsun kişiliğinizin pek önemi yok (:

Yalnız bu turbo turabinin lafı

Hocam bunu bari dine veya imana bağlamasak sizce nasıl olur? Tamam benim de dinim benim de imanım var da burada bari eksik kalsın