Ölüm ve hayat arasındaki ince çizginin ne kadar da kalınmış gibi görünüyor olmasını düşünüp, tarif edemediğim duygu(lar) hissediyorum. Ama negatif duygu(lar) değil...
Çokça mutsuzum. Ameliyat olmam gerekiyormuş, bunun için de borca girdim.
Ameliyat olacağım için de işe başlayamıyorum. Tedavi sürecindeyim o sıkıntı yaratıyor.
Evde oturmak zaten zulüm.
Ne yapacağım bilmiyorum hiç. Umarım düzeltirim durumları
