Böyle Tesadüfü Ne Yaparsın...

Yaklaşık 3 yıldır majör depresyon tesirinde yaşıyorum.
Zaman zaman modumu çok düşürüyor, bazen de akla hiç gelmemesi gereken şeyleri getiriyorum.
Bu depresyonun tek sebebi de eski ilişkim ve ondan bana kalan acıların eseri idi.
Bundan 2-3 yıl önce hayatımda ilk kez aşık olmuştum.
Hayatımda tattığım en güzel ve saf duygu idi.
Zaten öncesinde bir kızın elini tutmuşluğum bile yoktu...
Saftım, hem de çok saftım.
Bütün insanları benim gibi saf ve iyi niyetli sanardım, hiç bir şeyi sorgulamazdım.
Bir gün yanlışlıkla resmini ona gönderdim (arkadaşıma gösterecektim ama kader işte...)
Resmi hemen geri çeksem de görmüştü ve olan olmuştu.
O zaman güç bela sevdiğimi söylemiştim.
Eski sevgilisi yüzünden güveninin olmadığını söyledi ama saftım ya işte uğruna yapamayacağım bir şey yok idi.
Beklerim dedim, bir ömür beklerim, seni hiç üzmem dedim.
Bir şans verdi ve güven sürecine başladık. Bir insan 4 ayda kaç kez terk edilebilir?
Kimisi 1 der kimisi 2 ben ise 10'dan fazla kez terk edildim ama gözüm bir an olsun açılmadı be.
Güven sürecini güç bela aştık ve sonra teklifimi kabul etti.
Hayatımın en mutlu ve en unutulmaz günü idi. 23 Ağustos 2018... Yaklaşık 1 yıl kadar birlikte olduk. Bu süre boyunca ondan güzel kaç kız birlikte olmayı teklif ettiyse hep reddettim.
Hatta başkasının yanından geçerken nefeslerimi tutardım...
Ya çocukluktu ya da karasevdaydı bu içimdeki aşk.
Tam üniversitenin sınav dönemine girdik ve bir anda terk edildim.
Neden olarak da ailesinin istemediğini söyledi. Nasıl koydu anlatamam.
Belki 9 ay peşinden koştum, işlere girdim sırf bir hayat düzeni kurayım da ailesinin karşısına çıkayım ciddiyetimi göstereyim dedim.
Tam hayat düzenini kurdum ailesinin karşısına çıkacaktım ki arkadaşımla nişanlandığını öğrendim.
Arkadaşım dediğime de bakmayın be uzaktan arkadaştık, öyle samimi değildik. Zaten benimle çıktığından haberi de yokmuş.
Bunu acı bir şekilde öğrendikten sonra gözlerim açılmaya başladı. Araştırmaya başladım ve bana anlattığı her şeyin yalan olduğunu gördüm.
Gerçi o zamandan bu zamana unutamıyorum, anılar hep aklımın bir ucunda.
Bisikletle kaza yapmıştım. 60'la giderken yere kafamı vurmuştum. Bilinç olayın şoku ile kısa süreliğine gitti ve tam o sırada onun gülüşünü görmüştüm.
Çok etkilemişti beni. Neyse lafı uzatmadan yeni yeni toparlarnırken tesadüfen sosyal medyada karşıma çıktı bende içimi dökmek istedim.
Kimseyi kendinizden çok sevmeyin, kuru bir söze inanmayın ve her zaman hayatınızı sevin.

bende bu kadar sevmek ve sevilmek isterdim

Ben bu yazıyı okursam prof olurum

Geçmiş olsun hocam, toparlanmanıza sevindim.
Müslüm Gürses - Seni sevmiyorum diyecek bir gün .

Hocam hayırlısı buymuş diyin. Bahsettiğiniz kavuşma olduğunda daha kötü bir hayatınızda olabilir.
Yani çevrenizdeki kişilere bir bakın. Kavuşmadan önce ne hayalleri ne umutları vardır. Ama hayatları birleştirince ömründen ömür gider.
Öyle bakın olaya geçmiş olsun. Bu arada bahsettiğiniz psikolojik sorun gerçekten çok önemli. Kısa süre önce annemin başına geldi. Hayatımın en zor dönemini geçirdim sanırım.

“Eski ilişkim” kısmından sonrasını okumaya gerek duymadım hocam. Boşverin.

Allah yolunu açık etsin güzel insan.

“ Kimseyi kendinizden çok sevmeyin “ bu söze ciğerimi bıraktım.

Artık ne sevgisini ne de kokusunu yanımda isterim hocam.
Psikolojik olarak ilaç hiç kullanmadım. İrademle, aklımla yenmeye çalıştım ama bugün resmi denk gelince biraz affalladım ve içimi dökmek istedim.