Öğretmenin Koca Bir Sıfır Verdiği Çocuk

Bir çiftlikte atların bakımından sorumlu olan at terbiyecisinin küçük oğlu henüz 11 yaşındaydı. Babası atları eğitirken onlarla ilgilenirken babasını dikkatle izler, bir gün kendisinin de aynı şeyi yapacağını ama kendi çiftliklerinde kendi atlarına bakacağını hayal edip dururdu.

Bir gün okulda öğretmeni herkesin gelecek hayallerini anlatan bir kompozisyon yazmalarını istedi. Çocuk bu ödevi duyunca çok heyecanlandı. “İşte tüm bu hayallerimi anlatabileceğim bir fırsat” dedi. Dersten sonra eve koşa koşa gitti. Gece geç saatlere kadar kompozisyonu üzerinde heyecanla çalıştı. Tam 10 sayfa yazı hazırladı. İleride sahip olacağı çiftliğin ne kadar muhteşem olduğunu, atlarla dolu olduğunu, onlara babasıyla birlikte baktıklarını anlatan bu kompozisyonu tamamladığında yatağa gülümseyerek uzandı ve harika bir uyku uyudu.

Ertesi gün öğretmenine gururla ve yüzünde bir gülümsemeyle verdi kompozisyonunu. Öğretmen, ders sonuna kadar verilen kompozisyonlara hızla göz gezdirdi ama bu kompozisyona başlayınca tamamını bir çırpıda okuyuverdi. Eline kırmızı kalemi aldı ve kocaman bir “sıfır” yazdı. Çocuk bu notu görünce büyük bir hayal kırıklığı yaşadı. “Peki ama neden?” diye sordu. Öğretmen de “Yazdığın hikaye hiç de gerçekçi değildi. Senin henüz paran bile yokken böyle muhteşem bir çiftliğe sahip olmayı nasıl düşünüp bir de uzun uzun ona sahipmiş gibi yazı yazarsın? Bu yazıyı senin hazırladığını bile düşünmüyorum.” diye tepki gösterdi. “Yarına kadar bu kompozisyonu düzeltip bana yenisini getireceksin!” diye sözlerini sonlandırdı.

Eline kompozisyonu alıp çok üzgün bir şekilde evine geri döndü çocuk. Akşam babasına ne yapması gerektiğini sorduğunda babası ona “Bu çok önemli bir karar ve bu kararı sen vermelisin oğlum” dedi. Sabaha kadar sürekli olarak ne yapması gerektiğini düşünen çocuk, ertesi gün olduktan sonra derse girdi ve öğretmenin yanına gidip üzerinde hiçbir değişiklik yapmadığı kompozisyonu öğretmenine uzattı. Öğretmene de şunu söyledi: “Siz verdiğiniz notu değiştirmeyin, ben de hayallerimi..”.

Hayallerimiz olmasa, hayat çok sıkıcı olurdu. Hayallerinizi her ne pahasına olursa olsun koruyun ve kendi hayallerinizi yaşayın.

Hayalleri olmayan ben 🚬🚬

Biz 11 yaşındayken arkadaşlarla erik yiyip çekirdeğini daha uzağa atmaya çalışıyorduk.
Bu velet ise öğretmenine ders vermiş. Helal sana koca yürekli kardeş.

"Hayallerle yaşayanı gerçeklerle üzerler" diye de bir söz var.

Bir çok hayalimden vazgeçmiş hayat mücadelesine yenilmiş durumdayım. Gerçek hayatın, sorumlulukların hayallerimi öldürmesine izin verdim.
Ve pes ettim.

Başaramadım sayın @Bip;

Ama mutluluğun sırrını buldum: Şükür.

Şükrederek her halinizden mutlu olabilirsiniz. Hayallerim gerçek olmasa da gayet mutlu bir hayatım var.

Sevgili Bip,
Bilinçli paylaşımların ve yorumların için teşekkür ederim,

İyi forumlar diliyorum.

Size bir iyi bir de kötü haberim var. Kötü haber, zaman hızla uçup gidiyor. İyi haber ise pilot sizsiniz. Elinizde olup değiştirebileceğiniz nice şeyler var. O halde ertelemeye lüzum yok. İlk adımı atalım.

Güzel ders Vermiş Helal Olsun

1. Sınıftayken kitaptan yazı yazma ödevimiz vardi ben de daha güzel görünsün diye kitaptaki resmi de çizmiştim cok guzel olmuştu ogretmene odevi gosterdigimde herkese gösterip aşağılamıştı yirtip atti o sayfayi okulu bu yüzden hic sevemedim. Hala o ani hatırlıyorum. Cok zoruma gitmişti cok üzülmüştüm.