"Yolculuk" kelimesinin anlamını düşünelim. Varış noktamız hakkında endişelenmeden, çevremizin tadını kendi hızımızda çıkarma yeteneğine sahip olduğumuzu düşünüyorum. Bir çocuğun yolculuğu, doğduğu andan itibaren ilk nefesiyle başlar. Bir çocuk, hayatındaki belirli bir dönüm noktasına çok çabuk ulaşma konusunda endişelenmeden, bu hızlı tempolu dünyada öğrenmesi gereken her şeyi büyümek, geliştirmek ve öğrenmek için zamanının tadını çıkarabilmelidir. Ebeveynler olarak onları, kendi hızlarında öğrenmelerine ve büyümelerine izin verecek şekilde koruduysak bunu başardık demektir.
Bir yetişkinin gözünde bir çocuk için zamanın hızlı geçtiği doğrudur. Çocuklar doğal olarak her şeyi kendi yöntemleriyle ve kendi zaman çizelgelerine göre öğreneceklerdir. Hiç oyun oynayan bir yürümeye başlayan çocuk gözlemlediniz mi? Sünger gibidirler, oyun süresi boyunca her yeni deneyimi emerler. Yolculuğun, arkanıza yaslanıp onlara bu fırsatı elimizden gelen her şekilde verebilmenin güzelliği olduğuna inanıyoruz. Bir çocuğun yolculuğu eğlence, oyun, müzik ve kahkaha ile dolu olmalıdır. Çocuklar çok çabuk büyürler, çok geçmeden çocuklukları sona erer ve daha sonra zorlu yaşam sorunları ve daha büyük sorumluluklarla karşı karşıya kalırlar.
Çocukluğumuzu içeren ve içermeyen beceriler ile faaliyetler arasında bir denge olması gerektiğinin farkında olmalıyız. Bugünün çocukları yarının liderleri olacaklar ve toplum olarak yüz yüze iletişim kurabilmeye devam ederken, yaşamı günlük dünyalarının bir parçası olarak kullanma konusunda bilgili olmaları gerekiyor.
Çocukluğumda bal yedim ve tatlılığı hala dişimde. - Svahili Atasözü
