Hakkımı helal etmiyorum.

Geçmiş olsun.

Karşı komşumuzun 3 oğlu vardı hepsi üniversite mezunuydu o zaman biz çocuktuk tabi. Kömür alıp satıyorlardır evlerinin altında. Müşteri yokkende bizimle top oynuyorlardı.
Onları örnek alarak okumadım. İyikide okumamışım Okusunda pek kıymeti yok bu ülkede. Ya siyasi olacaksın ya torpilli. Üni falan hikaye.

Sadece sınava bağlamak doğru değil ama mozambik lideri ve kabinesinin bize bir gençlik borcu var.

Bu sınavlara bu kadar takmayın arkadaşlar. Başarılı olanın hayatı mı kurtuluyor? 100 tane üniversite var. Eskidendi okuyanın hayatta başarı göstereceği yerlerde bulunması. Çünkü okul azdı, fakülte azdı, tıp dedin mi 3 tane üni ismisoruluyordu şurası mı burası mı diye. Mühendislik dedin mi İTÜ mü Boğaziçi mi ODTÜ mü Yıldız mı... 5-6 tane isim soruluyordu hangisi diye. Az kişi kazanıyordu, az kişi okuyordu, az kişi mezun oluyordu. Bugün sınav zor ise daha evvel de sıralamalardan bir yer tutturmak zordu. Bugün mezun olduğunda, çok üst seviye bir yer değilse (üst seviye yer de kalmadı eskisi gibi) o diploma zaten pek bir işe yaramıyor. Zaten içeriği de boş; kalite yerlerde. Kimse kapında yatmıyor sen mezun ol da ben işe alayım diye. Bu hayatta ekmeği her yönden kovalamak lazım. Şimdi sınava gireceksin, 4 sene okuyacaksın, sonra iş arayacaksın. Bulup bulamayacağın meçhul. Senin gibi onbinler olacak. Pekiyi olan ne? Sen sınavdan umutsuz 1 senem gitti diyorsun, 4 senen daha gidecek. Çoğunluğun durumu mu. Çok iyi bir yerde okuyacak olsan zaten ilk sene sınavda ümidin kırılmazdı.

Kardeşim senin şahsına değil de, şahsın üzerinden genele diyorum bunu. Çünkü genel durum bu. Senelerce psikolojimizin alt-üst olmasından başka bir işe yaramıyor.

Türkiye Eğitim Sistemindeki 2 Eksik
1- Eğitim
2- Sistem