Aslında depem değil, pandemiden sonra ilk gidişim. Uzun bir aradan sonra yuvaya uğradık. Daha evvel Bostanlı Yıllar Apartımanında oturuyorduk, yılların sembolü artık yıkılıyor. Depremde ağır hasar aldı. Bizimkiler de evi taşıdı mecbur. Zaten deprem sonrası giremediler eve. Böylece o zamandan beri ilk defa gitmiş oldum. Bir sürü yer yıkılmak üzere kapanmış. Eskilerden pek kalan yok. Kumrucu Ömür oralarda, kumrusunu da kumpirini de yemek nasip oldu yeniden. Gerçi o da Mavi Kulenin altına taşıyormuş mekanı. Edem orada, eh dondurmasını da yedik yine uzun aradan sonra. Pek bir mekan yok o sırada eskiden kalan. Karşı sırada da hep yıkım için boşaltılmış binalar. Bizimkiler Migros'un karşısına taşımışlar evi... Biraz hasret giderdik, psikolojik şarj, mental rahatlama... Yasaklardan dolayı çok tadını çıkamasak da.
Ha bu arada arkadaşlar, yeni otoban tamamen bitmiş. Önceki gidişimde İzmir gişeleri yoktu, Kemalpaşa girişinde bitiyordu yol. Bu sefer direk Çanakkale yoluna kadar bağlanıyor. Fatih'de evden çıkıp Bostanlı merkezde eve girmem 5 saat sürdü. Müthiş bir şey. İstanbul'dan çıkışım 1 saat sürdü zaten, siz hesap edin. Ama yol ücretlerine dikkat, canım yandı
