Yasak başladığından beri bütün kurallara uydum. Market alışverişimi online hale getirdim. Gerekmedikçe dışarı çıkmıyorum. Dışarı çıkmam gerekirse çift maske takıyorum. Çok fazla daralırsam, çok yakınlarda sakin bölgelerde hava alıyorum. Arkadaşlarımla da çok nadir görüşüyoruz. Velakin ben kimi görsem hafta sonu şuraya gittim, bunu yaptım. Falancanın düğününe gittim geçen. Onu yaptım bunu yaptım. Diyorum ki nasıl ? Hepsinin dediği laf aynı: “İznim var benim”.
Aşırı cahil milletiz ve ben utanıyorum bu durumdan. Onun o izni var ya, artık ona hastalık etki etmiyor. Kendini bir şey zannediyor. Bu kadar cahil insanlarla aynı havayı soluduğum için utanıyorum. Bunları görünce “ulan bir tek bana mı yasak?” Diyorum kendi kendime. Gerçekten üzülüyorum hallerine.
Niye bunları yazdığımı bilmiyorum. Ama galiba bu durumdan içim çok sıkıldı.