Lütfen Geç Kalmayın !

10. Sınıf

İngilizce dersinde yanımda bir kız oturuyordu onun için 'benim en iyi arkadaşım' diyordum... ama ben onun ipek gibi saçlarına bakıp onun benim olmasını istiyordum... Ama o bana benim ona baktığım gözle bakmıyordu bunu biliyordum, dersten sonra kalktı ve geçen gün sınıfta olmadığı için o günün notlarını istedi ona notları verirken bana teşekkür etti ve yanağımdan öptü. Onu sadece arkadaş olarak istemediğimi bilmesini istiyordum, onu çok seviyordum ama söyleyemiyordum nedenini bilmiyorum ama çok utanıyordum...

11. Sınıf

Telefonum çaldı, arayan oydu ve ağlıyordu bana aşkın nasıl kalbini kırdığını anlattı, beni evine çağırdı, yalnız kalmak istemediğini söyledi, bende tabiki gittim, koltuğa, onun yanına oturdum, güzel gözlerine bakmaya başladım ve onun benim olmasını diledim, 2 saat sonra Drew Barrymore'un bir filmi başladı ve onu izledik filmi izledikten sonra uyumaya karar verdi, bana her şey için teşekkür etti ve yanağımdan öptü. Onu sadece arkadaş olarak istemediğimi bilmesini istiyordum, onu çok seviyordum ama söyleyemiyordum nedenini bilmiyorum ama çok utanıyordum...

Son Sınıf

Mezuniyet balosundan bir gün önce yanıma geldi ve "çıktığım çocuk hasta ve partiye gelemeyecek" dedi, benimde çıktığım biri yoktu ve 7. sınıfta birbirimize söz vermiştik eğer çıktığımız biri olmazsa partilere birlikte gidecektik, "en iyi arkadaş" olarak. Ve partiye birlikte gittik, o akşam çok güzeldi, her şey yolunda gitti, partiden sonra onu evine kapısının önüne kadar bıraktım, kapının önünde ona baktım o da bana o güzel gözleriyle gülümseyerek baktı. Onun benim olmasını istiyordum... Ama o bana benim ona baktığım gözle bakmıyordu bunu biliyordum, bana "hayatımın en güzel zamanını geçirdiğini" söyledi ve yanağımdan öptü. Onu sadece arkadaş olarak istemediğimi bilmesini istiyordum, onu çok seviyordum ama söyleyemiyordum nedenini bilmiyorum ama çok utanıyordum...

Günler, haftalar, aylar geçti ve mezuniyet günü geldi çattı...

Sürekli onu izledim onun mükemmel vücudunu seyrettim. Diplomasini almak için sahneye çıkarken sanki havada süzülen bir melek gibiydi. Onun benim olmasını istiyordum... Ama o bana benim ona baktığım gözle bakmıyordu bunu biliyordum. Herkes evine gitmeden önce yanıma geldi ve ağlayarak bana sarıldı sonra başını omzuma koydu ve "sen benim en iyi arkadaşımsın, teşekkürler" deyip yanağımdan öptü. Onu sadece arkadaş olarak istemediğimi bilmesini istiyordum, onu çok seviyordum ama söyleyemiyordum nedenini bilmiyorum ama çok utanıyordum...

Aradan yıllar geçti...

Bir kilisedeyim ve o kızın nikahını izliyorum... evet artık evleniyordu, onun "evet, kabul ediyorum" demesini, yeni hayatına girmesini izledim, başka bir adamla evli olarak. Onun benim olmasını istiyordum... Ama o bana benim ona baktığım gözle bakmıyordu bunu biliyordum. Yeni hayatına girmeden önce yanıma geldi ve "nikahıma geldin teşekkürler" deyip yanağımdan öptü. Onu sadece arkadaş olarak istemediğimi bilmesini istiyordum, onu çok seviyordum ama söyleyemiyordum nedenini bilmiyorum ama çok utanıyordum...

Yıllar çok çabuk geçti...

Şu an benim bir zamanlar en iyi arkadaşım olan kızın tabutuna bakıyorum, eşyaları toplanırken lise yıllarında yazdığı günlüğü ortaya çıktı... Hemen günlüğünü aldım ve günlükte okuduğum satırlar şöyleydi...

"Onun gözlerine bakarak onun benim olmasını diledim... Ama o bana benim ona baktığım gözle bakmıyordu bunu biliyordum. Onu sadece arkadaş olarak istemediğimi bilmesini istiyordum, onu çok seviyordum ama söyleyemiyordum nedenini bilmiyorum ama çok utanıyordum... Keşke bana beni bir kez sevdiğini söyleseydi..."

--Ne kadar doğrudur bilmiyorum ama ne zaman okusam gözlerim doluyor arkadaşlar.

Bu beni çok etkiledi ya hayat çok hızlı geçiyo ve çok sevdiğimiz kişilere bir türlü söyleyemiyoruz ne hissettiğimizi inşallah bu hikaye aklıma gelir öyle durumlarda çok teşekkürler +rep.

Evet Samet Kardeşim;gerçekten hayat çok hızlı geçiyor her anın farklı bir anlam ve önemi var bizim için gerçekten her saniyenin kıymetini çok iyi bilmeliyiz yoksa giden gittiği ile kalıyor

oOo etkileyici

yuregım çok daglandı be bıraderım...bir kaç aydır nedenını bılmedıgım bir sekılde gorusmemeye başladık ben ne kadar heryerde arasam da kendısını o benı hiç aramadı belkı buyuk konsusuyorum bilemıyorum..bundan 2-3 gun önce 6 yıllık kız arkadasımın bayramın 2'cı gunu antalya/pasam cafe diye bır mekanda sozlenecegını ögrendım...En son soyledıgımızin ıkımızınde sozlerı ''seni çok sevıyorum''du.Ama işte ne oldu neden boyle oldu bılmıyorum bilemıyorum...sevgılısı ılede konustum biraz tartıstık oda onun yanında yer alıyordu..belkı bana inat belkı gerçektende onu seviyordu...birsey yapmadım yapamadımm çunku..her ne kadar nefret dolu olsamda uzmek ıstemedım ve uzmedımde...Belki antalyalı arkadaslar vardır bılıyorlardır herkes davetlıymıs (ben bile) Antalya/merkez Paşam Cafe giderseniz 59'lunun Selamı varmıs dersınız...İçimi nereye dokecegımı bilmıyorum...daha fazla yazamıcam basım donuyor..
Mutlulukar Benlıgımde Kalan yarime

Daha önce verildi

Allah Yardımcın olsun : (

evet yazılanlar mutlaka yaşanıyordur. Karşılıklı duyguları birbirine söyleyemenin vermiş olduğu zarar.