Şaka mı yapıyorsunuz ?
Siz hiç çocuğunuzun istediği bir şeyi alamadığınız oldu mu ?
Yada bir kaç kez borç isteyip ödeyemediğiniz insanların evinin yada iş yerinin önünden geçemeyip yolunuzu değiştirdiğiniz ?
Karınız eşiniz eve lazım olan bir şeyi istediğinde alamadığınız da, eve giderken şimdi eşime ne söylerim diye düşündüğünüz ?
Eşinizin annesinden babasından borç para istemenin ne kadar zor ve mahcubiyet verici olduğunu yaşadınız mı hiç ?
Çocuğunuz okula giderken, cebine harçlık koyamadığınız, diğer arkadaşları güzel kıyafetler giyerken sizin çocuğunuzun başkalarının verdiği elbiseleri giydiğini gördüğünüz oldu mu ?
Çok çaresiz kalıp hiç minnet etmeyeceğiniz sevmediğiniz insanlardan borç para istemeye gittiğiniz? Borç para istersen ezilip büzüldüğünüz oldu mu ?
Kış gelirken içinizin cız ettiğini hissettiniz mi ? nasıl odun kömür alırım bu kış diye düşündüğünüz oldu mu ? az yansın odun kömür yetsin bu sene diye çoluk çocuk karı koca aynı odada uyuduğunuz oldu mu ?
Çocuklarınızın geleceğini planlayamadığınız, onlar için yapmak isteyip de yapamadığınız hatta hayalini bile kuramadığınız ama kurmak istediğiniz hayaller oldu mu ?
Ortada bir vebal varsa bu hepimizin vebalidir. Bazı şeyleri görmezden gelip bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın deyip sustuğumuzdandır bu vebal .
Kusura bakmayın ama asıl , sizin bu yazdıklarınızın savunulacak bir yanı yok. Bence at gözlüğünü siz takmışsınız, At bile sizden daha iyi görebiliyordur emin olun.
Pekâlâ öyle olsun, çocuğunu ortada bırakıp intihar eden insanların savunulacak yanlarına bakalım. Bu hayatta herkes mücadele ediyor, bir sonraki mesajımı iyi okursanız problem tamamen ortada bırakılan çocuk olduğundan bahsediyorum. Peki şimdi ne olacak? Çocuklarına harçlık vermekten mi kurtardılar? Başkalarının elbiselerini giydirmekten mi kurtardılar? Ben de yaşadım bunları, harçlıksız okula gittiğim günler başkalarının elbiselerini giymek bunları ben de yaşadım. Durumların farkındaydım, annemden harçlık değil içliğimi giydirmesini isterdim içlik olmadığı zaman üşüdüğümü bahane ederek. Ben bunları yaşarken annemin babamın intihar etmesi ne denli iyi olurdu? Olaya sadece 1.5 yaşında çocuk gözünden bakmayın, bu çocuk bir gün büyüdüğünde bu anlattıklarımı yaşamaya bile razı olacak belki? İntihar hiç bir şeyin çözümü değildir, özellikle ortada bir çocuk varsa. Stres katlanabilir bu normal bir şey fakat intihar etmeyi gerektirmez, hemen çoluğu çocuğu bırakıp kaçayım gibi bir düşünce ne zamandır kabul edilebilir oldu? Borç morç konusuna hiç girmeyin, ben bunları zaten yaşıyorum tek eksiğim ortada sorumluluğunu üstlendiğim bir çocuk kaldı ki bu durumda çocuk yapmayı aklımdan bile geçirmem. Ben sorunun doğru/yanlış tarafını ele alıyorum, bu durumda olan hiç kimseye vurdum duymaz tavrım yok gerek çevremdeki insanları gözlemleyerek gerek yaşayarak bunları tecrübe ettim de ediyorum da zaten. Bir şeyler yapılacaksa bunu imkânı olan insanlar yapmalı, benim kendime hayrım yok en fazla konuşurum çünkü elimden gelen bu.
İnternetle ilgili bir takım problemler yaşadığım için yetişemedim, tek tek cevap vermeyeceğim umarım üstteki mesajım ne anlatmaya çalıştığım hakkında bir fikir oluşturur, oluşturmuyorsa zorlamaya gerek yok notifications off.
