19 yaşıma gireceğim bir buçuk ay sonra ve ben 2-3 gündür çok özlüyorum eskiyi. Ne yaşadın da, yaşın kaçta eskiyi özledin değil mesele. 10 sene önce yaşadıklarımı öyle özlüyorum ki elimde olsa hep o zamanı yaşardım. Çocukluğum iki mahalle arasında geçti. O zaman çok samimiydi her şey. Herkes iyi niyetli, güler yüzluydu. Ben bilgisayarla o zaman tanıştım, daha okuma yazma bilmiyorken bilgisayar kullanmaya başladım. Gta vc, sa, obulis, Sonic, smoke, Mario, cs 1.4, FIFA 2007..... ve bir çok oyun oynadim. İnternet kafenin içindeki play stationda abilerin fifa pes maçlarını izledim. Karşı mahalledeki yolda çok top oynadık. Araba geliyordu taştan kurduğumuz kaleyi kenara çekiyorduk. İnternet ile ilk kez amcamın bilgisayarinda tanıştım. La la la müziğini dinletmisti. Waere ismine benzeyen programla müzik indirirdik. Tarkan, Mustafa sandal, İsmail yk, Danza kuduro ... Daha çok müzik vardı aklıma gelmiyor. Hepsini şu anda dinlerken eskiye giderim hep. Bizim nesilin çocukluğu farklıydı. Çünkü biz internet bilgisayarla büyüyen ilk nesildik. Ama o zaman internette samimiydi. Birkaç tane Facebook hesabım vardı. YouTube yeni yeni yayılıyordu. İnternet kafeye girdiginizde içeride bayram havası vardı. Gerçi her yer öyle gibiydi. Hele bayramlarda gerçekten herkes çok iyiydi. Bayramlarin sevmediğim tarafı sürekli yaşıtlarım boncuklu silahlarlara birbirine sıkıyorlardi. Ondan korkuyordum gözüme gelecek diye. Ben gözüme ne kadar düşkünluk yapsam da başaramadim onu korumayı, miyop oldum. Belki de çok sevdiğim bilgisayar yüzünden. Daha tadı damağımda kalan, derin iç cekmelerle hatırladığım onlarca hatıram vardır. Şu an öyle değil maalesef. Gerçek tuzun bile tadı yok. Tatsız yaşıyoruz. Biliyorum herkes böyle. İnternet yayıldı sohbet samimiyet bitti, büyüdükçe aşk diye bir bela keşfettim kalbimdeki sevgiyi masumlugu sildi süpürdü. Kısaca güzel olan şeylerin yerini kötü şeyler aldı. İçimi dökmek istedim. Çünkü ben eskiyi gerçekten çok özledim. Yine de yaşıyoruz ama yapacak bir şey yok. Artık tek dayanağımin Yaratan olduğunu biliyorum. Özleyince bir şeyleri O'na yönelmeye çalışıyorum. Çünkü tüm duygularımı anlayabilecek olan Yaratandır.
Merak ediyorum sizde durumlar nasıl özlediniz mi? ( :
en sondan başlarsak...
herşeyi yoktan var eden rabbimize yönelmek harika bir şey. sana tavsiyem asla o yönelmeden vazgeçme. vazgeçtiğin an gelecekte itikadını ve inancını sen bile tanıyamazsın. çok pişman olup rabbine yönelme konusunda çabalarsın ama başaramazsın. bu konuda doğru yoldasın.
diğer ıvır zıvır meselelere gelirsek ben de taaaaa 7-14 yaş aralığımı yeniden yaşamak isterdim. çocukluk çağlarım gibisi hiçbir zaman olmadı. olmayacakta. 30 yaşındayım. özellikle son 5 yıldır(ağzımı bozmayayım) insanlar ahlaktan yoksun ve sadece paraya tapar oldular. bir işte çalışıyorsun ve orada bazı bilgileri sormak durumunda oluyorsun ona bile vaz vuz eden çok insan var. dünya artık toplum yapısı olarak kapitalizmin yani paranın esiri olmuş ve bunun sonu ise arkadaş ve komşu olmayan bir toplum yapısı olacak. özellikle türkiyede...
fazla uzatmadan ben de çok özledim çocukluğumu...
