Hayatımda İlk Defa Bu Kadar Şiddetli Bir Deprem Gördüm.

Allah umarım bir daha göstermez.Çok ama çok kötüydü.Ben resmen gidiyoruz sandım.Şiddetini tarif edemem size.

Herkes dışarlara çıkmaya başladı, uzunca süre oturduğum yere elektrik verilmedi.Ne yapacağımızı şaşırdık tarif edilemez bir korku.

Halen küçük deprem olsa da korkuyoruz.

Allah kimseye göstermesin.

Allah iyi insanlara zeval vermesin.

1998 Adana depreminin izini halen sol bacağımda taşıyorum. Yani sizin yaşadığınız psikolojiyi az çok anlıyorum.

1998 Adana depremini yaşadıktan sonra, söz konusu depremin bilim dalı olan jeoloji mühendisliğini ve ilgili alanda dersleri jeofizik mühendisliğinden aldım. Yetmedi koruma ve güvenlik bilgisini güçlendirmek için yüksek eğitimini de aldım. Yaşadığım o olay benim bu alanda eğitim almamı tetikledi. Vatanıma, milletime ve gelecek kuşaklara ufacıkta olsa katkım olmasını istedim. Ama ne yazık ki gerek bireysel olsun, gerek devlet kadamelerinde, gerekse de akademi camiasında istek, tutku ve azim yeterli gelmiyor. Bir noktadan sonra tutunacak dal bırakmıyorlar elinizde.

Ne önlem ve önleme planı devreye sokulabildi, ne bunun üzerinde yapılan çalışmalara ve çalışanlara destek olunabildi. Onca geçen yılların ardından, insanların aynı şeyleri yaşadığını görmek, içimi çok acıtıyor. Yazacak çok şey varda. Siyasete kayıyorsun, siyaset yapıyorsun derler. Neyse...

Bir daha yaşanmaması için dua edeceğim ama, nafile... Çünkü biliyorum ki, bulunduğumuz bölge genç deprem kuşağına sahip. Her gün hatimde indirseniz depremler olacak. Yanlışın neresinden dönersek kârdır. İnşallah en kısa zamanda gerekli güvenlik koordinasyonları, önleyici plan ve çalışmalarla birlikte halkın bilinçlenmesi yönünde programlar hayata geçirilir.

Çok geçmiş olsun Hocam.