Arkadaşlar. 10 yıldır bu naneyle yaşıyorum. O zamanlar IBM'in eşek ölüsü kadar ağır laptop'ları vardı. Galiba 4üncü ya da 5inci makina şu an elimdeki.

Artık yetsin. Zaten makina karşısında verimli de olamıyorum işimde bile.

Yarın öbürgün evlenicem eşimle TV izleyemicem, adapte olamıcam, kenarı çekilmiş bilgisayar başında kikirdeyen aile babası olmak istemiyorum.

Ne yapıcaz hakkatten? Nasıl kurtulacağız bu meretten?

Benzeri hobiler edinmek istiyorum. Güzel şeyler yapmak uzaklaşmak istiyorum sanal dünyadan. 2 gün mail kontrol etmezsem 100 mail gelmesini tuhaf buluyorum. Bu bana şunu düşündürtüyor, tıpkı benim gibi seruma bağlanmışcasına bilgisayarla yaşayan insanlar var demek ki ve çok.

Arada spor yapıyorum. Yürüyüş yapıyorum. Gelir gelmez soluksuz gmail.com.
Bazen bazı şeyler o kadar refleks haline gelmiş ki, diyelim ki çalışırken tıkandım, elim otomatikman tab'a basıp ntvmsnbc ya da benzeri siteleri yazıor. Hiçbir bilinç yok ardında.

İnsanlardan insanlıktan kopuyoruz. Ne yapmak gerek? Ben açıkçası internetsiz huzursuz oluyorum. Böyle birşey yerleşmiş bana.

Lise -> üniversite -> iş yaşamı derken tüm dostlarımı uzaklara kaybettim. Bir süre sonra yeni dostlar edinemiyorsun. Hayır sosyal bir insanımdır. Bir ortama girsem inanılmaz hızlı adapte olur ve sevilirim. Ama internet öyle bir esir almış ki ruhumu. İstemiyorum. O mekanları, o ortamları kaybettim. Bu çok anormal.