Instagram neslinin yaşadığı sorunlar bunlar.
Sizler bir birinizin internetteki hallerinize bakıp ilgi gösteriyorsunuz.
Gerçek hayattaki halinizi görünce hayal kırıklığı oluyor.
Instagrama, sosyal medyaya 100 foto çekip en iyisini koyuyorsunuz.
En iyi yerde, en iyi manzaranın önünde, en iyi yemeği yerken, en favori kıyafetinizi giyerken...
Sonra bu halinizi gören insanla tanıştığınızda işler karışır.
Gülerken senin farketmediğin bir antipatikliğin vardır, bunu resimlerde göremez mesela.
Çok sesli konuşuyorsundur farketmeden ve kız çevreden bakanlardan rahatsız oluyordur.
Yani internet ortamındaki görüşmelerde vitrine hep en iyi halini koyuyorsun ve görüşünce lastik patlıyor.
Bu kızlar için de geçerli. İnternetten tanıştığım bir sürü güzellik kraliçesinin kezban olduğunu gördüm daha sonra buluşunca.
Sizin jenerasyonun sorunları bunlar.
1995'te bir radyoda çalışıyordum, özel radyoların ilk yıllarıydı.
Kızlar ses tonuma ilgi gösteriyorlardı, ben de özellikle telefonda buluşmak isteyenlere kendimi anlatırken kötülerdim.
Yani şişkoyum, kıllıyım, kızlar beni hiç beğenmez falan derdim.
Beklentiyi çok düşürürdüm, kendisini çok kötüye hazırlayan kızlar ortalama bir adam görünce aşık olurlardı.
Sizin jenerasyon bunun tam tersini yapıyor.
Vitrine en iyi halinizi koyuyorsunuz.
Pazarcının en büyük parlak ve kırmızı elmaları ön sıraya dizmesi gibi.
Sonra buluşunca arkadaki çürük elmaları görüyor insanlar ve ilgilerini kaybediyorlar.
Bir de sana bir abi tavsiyesi.
Kızları çok güldürmeye çalışma.
Biraz cool olmalısın ve aynalama yapmayı öğrenmelisin.
Ben kendim olurum beni beğenen böyle beğensin diyorsan da bu sorunu ömür boyu yaşarsın.
Çünkü internette sen sen gibi değilsin ve kızlar seni gördüklerinde internette gördükleri halini bulamadıkları için ayrılıyorlar.
Ya internette de kendin gibi ol, ya da oyununa gerçek hayatta da devam et.