Uzun bir süredir (yaklaşık 2 yıl)bu konu içimi yediği için dökmek istedim
2018
2013 yılında başladığım üniversite maceram 2018 Eylül ayında ite kaka okuduğum İnşaat Mühendisliği bölümünü yaz okulunda aldığım
3 ders ve ardından kalan tek ders sınavı ile 90+9'da üniversiteden 3 not ortalaması ile mezun oldum. 5 yıllık eğitimin ardından sudan
çıkmış balık misali deli danalar gibi iş aradım ve bulamadım. Hatırlayanlarınız vardır o dönem dolar roket misali uçuşlardaydı. İlk iş fırsatımı bu sebepten kaybettim.
Staj yaptığım İETT'ye sözleşmeli mühendis olarak girecektim. Dolar fırlayınca haliyle inşaat sektörü bir anda durdu. Onlarca metro şantiyesi, ulaşım projeleri, ihaleler vs.
O yıl iş bulan sadece 1 arkadaşım vardı. Onunda torpille girdiğini söylediler ne kadar doğru bilmiyorum. İşsizliğimin ilk aylarından sonra boş durmamak maksadı ile evime
yakın bir fabrikada asgari ücret ile işe girdim. 4 - 5 ay burada çalıştım çalışırken Askerlik yapmaya karar verdim.
2019
Yedek subaylığa başvurdum ümidim yoktu ama nasipte varmış çıktı ocak 2019 da gittim 1 yıl boyunca askeri görevimi yaptım. Bu süreçte çok arkadaşım peşimden geldi.
Eğitim aldığım yerde rahat 10 tane arkadaşımı gördüm. Büyük bir çoğunluğu subaylığa yöneldi malum işsizlik ortamı vs. Bende bi ara düşünmedim değil ama başımdan
en az 4 - 5 tane davalık olacak kadar istemediğim olaylar yaşandı. Bu sebeple subaylık yapmak istemedim. Ek olarak 18 yıl istifa edememe gibi durumlarda vardı.
(Gerçekten zor bir meslek Allah askerlerimize zeval vermesin. ) Askerlik görevimi de resmen diken üstünde bitirdim.
2020
Ocak 2020'de görevim bitti evime döndüm. Gerçek askerlik şimdi başlıyormuş gerçekten
Tekrar iş arayışlarına başladım. Abartmıyorum 100'den fazla firmaya iş başvurusunda bulundum.Mesleğimle alakalı - alakasız. Aldığım olumlu cevap sayısı sadece 1-2 taneydi. Biri mesleğim ile alakalı idi ki buda benim için muhteşem bir şeydi. İş görüşmesi için kalktım Ankara'ya gittim.
Asgari ücret ile çalışmaya razıydım. Neden? Çünkü tecrübem yok ve hiçbir şirket min. 3 yıl tecrübesi olmayan kişinin CV'sini bile okumuyor. Sektör 2 yıldır ölü bir türlü canlanmadı.
Tam bir umut ışığı yandı bu iş olacak derken 1 hafta geçmedi Korona piste çıktı. (maşallah dediğim 3 gün yaşıyor
Neyse vardır bir hayır dedik 3 aydır evde tekrar şafak sayıyoruz.Bu süreçte R10 ile tanıştım. Üç beş bir şeyler ile oyalanıyorum kafayı yememek için. İnternet - telefon faturasını ödüyorum.
Yaklaşık 2 yıldır işsizlik serüvenim son sürat devam ediyor. (Bunları kesinlikle bir beklenti için yazmıyorum) Bazen içini döken arkadaşları görüyordum. Bende içimi sıkan mevzuyu sizlere açmak istedim.
Hayat cidden çok değişken bir zeminde ilerliyor. Nasibimizde ne var yaşayıp göreceğiz. Her şeye rağmen bazı umutlarla yaşayıp gidiyoruz. Sonumuz hayır olsun. İnşallah günün birinde bu konumu açıp
okurken tebessüm ederim. Buraya kadar sabırla okuduğunuz için teşekkür ederim. Yazım ve imla hatalarım var ise özür dilerim
Edit: Güzel destek, yorum ve tavsiyeleriniz için hepinize teşekkür ederim.
