O kadar sıkıldım ki...
1ay kadar önce sabah uyandığımda bacağıma bıçak saplanmış zannettim, resmen acıdan kalkamadım yerimden sonra tabii ki acil, vs derken bel fıtığı olduğumu öğrencim, patlamış (bu ne demekse inanın ben de bunun patlayabildiğini yeni öğrendim) ameliyat dendi 14'ünde ameliyata girdim.
Herkesin maddi sorunları olabilir, bende de var ama son çalıştığım işten paramı alamadım, öyle kötü bir döneme denk geldi ki (: E sigorta da yok derken bu acıyla yaşamaktansa bir ameliyata diye bir cesaretle girdim, 14'ünde ameliyat oldum. (devlet hastanesinde)
Sanırım çok poliyannacıyım. Ameliyattan 2 gün sonra yazar, eder durumu toplarım dedim, pek çevrem yok, ailemden (birinci derece) kimse olmadığı için bir arkadaş 1 gün refakat etti ama hiç öyle basit bir ağrı değilmiş, eğilemiyorum & doğrulamıyorum, doktor iki günde bir pansuman dedi yalnız yaşadığım için sağlık ocağına gideceğim gidemiyorum, deliricem. Komşunun oğluna yaptırdım
Allah razı olsun.O kadar salağım ki...
Doktor ameliyattan 6 saat sonra yürü demişti, ben de yürüdüm ama benim gibi bir salak ne yapar? Tabii ki bu yürüyüşü 2. kattaki kantine taşır, orada bir de gizliden sigara yakmaya çalışır, ilk dumanı çektiğim gibi gözüm karardı pat düştüm, o an yanımdaki arkadaş benden ufak tefek bir şey tutamamış, işin kötü yanı kalçamda ağrı var, doktor kızdı, yaptığın bu saçmalık yüzünden yeniden nüksedebilir dedi, yani kurtuldum da diyemiyorum.
Belki ameliyattan, narkozdan belki de başka bir şeyden bilemiyorum ama belimdeki, kalçamdaki ağrılar yetmez gibi bir de dudaklarım, burnum uçuklar içinde, bunlar da inanılmaz acıyor.
Çok dindar biri değilim, hani şu zora düştüğünde dua edenler var ya, onlardanım ben de işte, umarım işe yarar, evde beklerken bunaldım paylaşayım dedim, dua ederseniz müteşekkir olurum, teşekkürler.
