Savaş baltası mı Sükunet mi ?

saldırı alyıorsunuz , karşı hamle uygularmısınız yada beklermisiniz , sessiz kalıp kendi kabuğunuza mı çekilirsiniz.

ben baltayı elime almak istemiyorum tavsiyesi olan nedir

Kasıtlı olarak yapmadığım ama sonradan düşününce fark ediyorum ki sessiz kalırım unuttururum sonra soğukça intikam yemeği yerim

Bana göre saldırının türüne bağlı.

ekmeğimiz baltalanıyor.

3 tip insan var benim gördüğüm;

• Saldırı anında kaçanlar (Saldırı alana kadar karşısındakini kışkırtanların bir kısmı da böyle, delikanlı sanırsın, elini kaldırdın mı arkasını dönüp kaçmaya başlar; bu gerçek.)
• Saldırı anında karşılık verenler
• Saldırı anında karşısındaki güce göre hareket eden (karşılık verebilir ya da ben dayak yerim bundan deyip kaçabilir )

Bugüne kadar çok kalabalık bir grupla tek başıma karşı karşıya kalmadım. Bu sebepledir belki, kaçtığım hiç olmadı. Dayak yiyeceğimi hissetsem de kaçamam, o dayağı yemişimdir zamanıda Dayak yemek o kadar da kötü bir şey değil, biraz psikolojiyi bozuyor. Ağız burun, kaburga kemik zamanla düzeliyor merak etmeyin.

Yalnız bir tavsiyede bulunmak isterim; hani orantısız güç diyorlar ya ona dikkat edin. Karşınızdakine orantısız güç kullanmayın asla.

Ekmeğimle oynayanın gözünün yaşına bakmam, kim olursa olsun.

Savaş baltaları çıkmadıkça, sulh olmaz.

geçmişte örneği çok.

1. Dünya savaşı yetmedi 2.Dünya savaşı.
Yakın tarihte bize bakın Kıbrısta savaşmasaydık Yunan durmaz daha ileri giderdi...

evet bende öyle düşünüyorum artık

balta yani.

Genelde sükuneti seven biriyim. Çevreme bulaşmak ortamı rahatsız etmek çok tarzım değil. Bu yüzden genelde baltayı arkama saklayıp ölü taklidi yaparım. Bir yandan da havayı koklar uygun zamanı beklerim. Rakibimi de incelemeyi ihmal etmem. Gerekirse açıklarını bulmaya çalışırım. Bu nasıl olsa öldü deyip üstüme çullanmaya kalkarsa işte o zaman baltayı gösterip var gücümle saldırırım. Tarzım ya bu diyardan sen gideceksin yada bendir. Kısacası ayağa kalktıktan sonra her şey ölümünedir geridönüşü de yoktur.