Pamuk'un 6 yıldır üstünde çalıştığı Masumiyet Müzesi bugün raflarda yerini alıyor.

Ben Pamuk'u 15 yıl önce ilk okuyuşumdan beri sever sayarım. İlgili sözlerini Nobel'e saymadım çünkü bence gerçekten Nobel'lik bir yazardı, çok yeteneklidir, ülkemizin tanıtımına da çok katkısı olmuştur romanlarında aktardığı kültürel etmenlerle (özellikle Benim Adım Kırmızı ve Beyaz Kale).

Ancak bir nokta var ki artık ben Pamuk'un bizle dalga geçtiğini düşünüyorum, bence hataları bile bile yapıyor. Yeni kitapta ilk paragrafta 2 anlatım bozukluğu var:

"hayatımın en mutlu anıymış,bilmiyordum.bilseydim bu mutluluğu koruyabilir,her şey de bambaşka gelişebilir miydi?evet,bunun hayatımın en mutlu anı olduğunu anlayabilseydim,asla kaçırmazdım o mutluluğu.derin bir huzurla her yerimi saran o harika altın an belki birkaç saniye sürmüştü,ama mutluluk bana saatlerce,yıllarca gibi gelmişti."

Doğrusu:
1. Bilseydim bu mutluluğu koruyabilirdim de her şey bambaşka gelişebilir miydi?
2. ..ama o mutluluk bana saatlerce yıllarca sürmüş gibi gelmişti. (ya da alternatif kullanımlar da olabilir)

Neyse, ben tüm kitaplarını dildeki yaratıcılığını takdir ederek okumuş birisi olarak bu kitabı da es geçmeyeceğim. Tavsiye ederim.

Ha, Pamuk'a gelene kadar Tanpınar, Atay ve Kemal de Nobel'i hak ettiler, şüphesiz. Zaten bu yazarlar birbirinin devamı sayılabilir, özellikle Tanpınar - Atay-Pamuk.