• 28-12-2019, 19:55:31
    #10
    Bir gün Efendimizin yanına, Medineli Müslümanlardan fakir bir adam geldi ve yiyecek bir şeyler istedi. Allah Resûlü ona: “-Senin evinde hiç eşya yok mu?” diye sordu. Adam: “-Var” dedi. “Bir kısmıyla örtündüğümüz, bir kısmını yere serdiğimiz bir çul ve bir de su kabımız var.” Resûl-i Ekrem: “-Onları bana getir!” buyurdu. Adam çul ile su kabını getirdi. Peygamber Efendimiz onları eline aldı ve etrafındakilere: “Bunları kim satın almak ister?” diye seslendi. Ashaptan biri, bir dirheme alabileceğini söyledi.
    Hazret-i Peygamber: “Artıran yok mu?” diye birkaç defa seslendi ve iki dirhem veren bir sahâbîye onları sattı. Parayı fakir sahâbîye uzatarak: “Bunun bir dirhemiyle ailene yiyecek al. Kalan parayla da bir balta satın alıp bana gel!” buyurdu. Adamın getirdiği baltaya,
    Efendimiz kendi elleriyle bir sap taktı ve ona şunları söyledi: “Haydi şimdi git; bununla odun kes ve sat! On beş gün çalış; ondan sonra yanıma gel!” Fakir adam on beş gün sonra Efendimiz’in yanına geldi.
    On dirhem kazanmış, bu parayla kendine ve ailesine elbise ve yiyecek almıştı. Peygamber Efendimiz buna çok sevindi ve şunları söyledi: “Dilenciliğin, kıyâmet günü yüzünde bir leke gibi görünmesindense, böylesi senin için daha hayırlıdır…” (Ebû Dâvûd, Zekat; 261641; İbn-i Mâce, Ticârât, 25)
  • 28-12-2019, 20:04:54
    #11
    Hepsini Silkmek gerek . Böyle insanlar dindan imandan çıkarır. Allah ne mal olduğunu biliyor ondan vermiyor diyorum.Nasıl DÜşünüyorum sizce =))
  • 28-12-2019, 20:11:02
    #12
    Özel adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Merhabalar,

    Geçen gün yüksek lisans dersi için tren ile erzincana gitmek üzere ankaraya gittim. garda beklerken bir adam yaklaştı. işte sohbet muhabbet. konuştuk. hangi vagondasın kaç numaradasın seni ziyaret edeyim dedi. tamam misafir başım üzerine dedim. kuşetli vagondayım dedim.

    Trene bindikten 20 25 dk sonra vagona geldi. işte utanarak söylüyorum kusura bakma kartımı atm yuttu. karsa kadar tek kuruş param yok. yemek yemeye param yok şeker hastasıyım dedi. Bende marketten öğrenci işi birşeyler almıştım. Abi buyur ne varsa beraber yiyelim dedim. İşte ben şeker hastasıyım her yemeği yiyemiyorum sen bana 70 tl ver ben hesapladım. söz karsa inince sana geri göndercem filan dedi. İşkilenmedim değil ama vicdanı yönüm açık söylüyorum daha ağır bastı. Hatta dolandırılacağımı dahi düşündüm. Ama insanlık hali bir gün benimde başıma gelebilirdi ?

    Cüzdanıma baktım sadece 150 tl nakitim var. abi sana 50 versem yeter mi dedim. işte ben hesapladım da sen düz 100 ver ben sana iner inmez göndereceğim dedi. tamam vereyim ama bende öğrenciyim sunum yapcam hemen gönderebilirmisin dedim. çok zor durumda olmasam öğrencinin parasını almazdım valla gönderrim dedi. vicdanı yönüm ağır bastı. 100 tl çıkardım verdim. tabi erzincana indiğimde dolandırıldığımı (vicdani duygularımla oynandığını) fark ettim.

    İnsanlık nereye gidiyor ? 100 tl den değilim, yarın bir gün gerçekten ihtiyaç sahibi bir insan olacak bu nedenle ret edeceğiz. Ya da biz zor durumda kalacağız yardımcı olan çıkmayacak, bunu paylaşmak istedim. Gerçekten parasından değilim ama insani olarak bu içimi acıttı paylaşmak istedim. Bir öğrencinin parasına dahi göz dikmek nedir ( ki bu kişi size karşı iyi niyet gösteriyor) neyse...

    Bunu söylemek zorunda olmak istemezdim ama tanımadığınız insanlara yardım ederken 239293299239 kez düşünün
    Hocam yaşadığınız elbetteki çok tatsız bir durum lakin bence doğrusunu yapmışsınız hastalık neticede doğruda olabilirdi evet öğrenci için 100 lira kıymetli bir para belkide erzincanda bu nedenle sıkıntı yaşadınız lakin siz İNSANLIK yapmışsınız sizinde belirtiğiniz gibi insanlık hali bir gün sizinde başınıza gelebilirdi.

    Vicdan sahibi olmayı elden bırakmayın hocam günümüzde gittikçe azalan ve maalesef artık meziyet dediğimiz bir olgu haline geldi. Sizin yerinizde ben olsam sanırım aynı şekilde davranırdım
  • 28-12-2019, 21:43:31
    #13
    Bunlar profesyonel ***********. Hitabetleri ve ikna kabiliyetleri oldukça iyidir. Eğer daha önce bunlarla karşılaşmadıysanız oyuna gelip para vermeniz işten bile değildir. Ben vaktiyle 10₺ kaybederek bu acı tecrübeyi edindim. Ne zaman aştiye insem bir amca gelir yanıma oturup havadan sudan konuşur, eğer muhabbet iyi giderse askerdeki oğlunu görmeye gittiğini ama parasını çaldırdığını söyler. Bakın direkt para bile istemez, sadece söylerler. Eğer saf bir anadolu çocuğu iseniz adam para istemeden siz yardım etmeyi teklif edersiniz. Biraz daha dişliyseniz duygu sömürüsüne devam eder en son para ister. Üniversite hayatım boyunca bu asker senaryosunu defalarca kez dinledim. 4 yıl boyunca senaryoya bir güncelleme bile getirmediler
  • 28-12-2019, 21:44:43
    #14
    Geçen gün Cerrahpaşada bir kadın elinde istanbul kartla seslendi ve hasta olduğunu otobüse bincek parası olmadığını söyleyerek para istedi benden. Gelin büfeye dolduralım dedi ama çeşitli bahaneler bulup istemedi. Gerçekten ihtiyacı olsa gelirdi. Artık insanın inanası gelmiyor. Bizde kolay kazanmıyoruz o parayı. Tabiki verdiğimiz oluyor ama dolandırılmakta var ucunda malesef.
  • 28-12-2019, 22:56:48
    #15
    Takmayin kafanıza hocam olan 100tlnize olsun. Ne yazıkki karaktersizligin yaşı yok.
    Bir ara yerde seyyar tezgahı olandan kulaklık satın aldım o anda denedim ama bozuk çıktı. Parami istedim eli cebine gitmiyor yerdeki kulakliklardan saglam olanı bulup vermeye çalışıyor yani beni oyalıyor. Otobus geldi uğraşmadım bozuk kulaklık ile gittim. Bir dahada yerdeki seyyarlardan 1 kalem bile almıyorum.
    Hayatta herşeyin bir ilki vardır. Bunu göreceksiniz ve tecrübe kazanacaksınız. Tecrübe ne yazıkki görmeden kazanilmiyor.
    En basiti bir aştiye gidin 1001 türlü karaktersiz insan var. Hatta bazıları karaktersizligi bile geçmiş durumda.
    Hayatın heryerinde var bu tur insanlar. Ondan üzülmeyin.
  • 28-12-2019, 23:13:30
    #16
    İnsanlara asla nakit para vereyin.
    Herkesin böyle bir anısı vardır.
    3 sene önce izmir kursa gidiyordum. İyi giyimli bir adam yanında bir çocuk ve kadınla geliyor.
    Aileye benziyorlar. normal giyimli kadın erkek ve çocuk...
    Adam çocuğun elini bıraktı yanıma geldi, abi kusura bakma biz Manisa'dan geldik.
    Burada paramı kaybettim, hanıma söyleyemiyorum, hanımla çocukla eve dönecek paramız yok Allah için ne yardım edersen et dedi.
    Çıkardım 100 lira verdim. Kursa gittim.
    Dönüşte bir baktım, aynı adam alsancakta başka bir sokakta başka bir adama konuşuyor kadınla çocuk biraz geride bekliyor.
    Anladım hemen tezgahı...
    O zamandan beri kimseye nakit para vermiyorum.
    Manisaya gideceğiz yolda kaldık mı dedi, hadi kardeşim otobüs yazahanesine gidelim bilet alayım sana.
    Çocuklarım aç, karnım aç mı dedi, gel kardeşim sana şuradan 3-4 dürüm yaptırayım götür evine.
    Bilet param mı yok dedi, gel akbiline 20 lira yükleyeyim.
    Zaten sen yardımı doğrudan vermek istediğinde ihtiyaç sahibi ile nakit peşindeki dilenci ortaya çıkıyor.
    Nakit vermeyin...
  • 28-12-2019, 23:14:23
    #17
    Esenler otogarda, aynı çocuğa arka arkaya günler denk geldim. İlk gece burada kaldım, Antalya'ya gideceğim hiç param yok, yolda kaldım, vardığım gibi göndereceğim, telefon numaramı da veriyim demişti. Öğrenci ve üzgün olduğumu söyledim. Ertesi gün gece döndüğümde yakın peronlarda yürürken denk geldim, hayırdır ne çabuk gidip geldin dediğimde duymamazlıktan gelip hızlı hızlı koşar gibi uzaklaştı.
  • 28-12-2019, 23:18:20
    #18
    Özel adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Merhabalar,

    Geçen gün yüksek lisans dersi için tren ile erzincana gitmek üzere ankaraya gittim. garda beklerken bir adam yaklaştı. işte sohbet muhabbet. konuştuk. hangi vagondasın kaç numaradasın seni ziyaret edeyim dedi. tamam misafir başım üzerine dedim. kuşetli vagondayım dedim.

    Trene bindikten 20 25 dk sonra vagona geldi. işte utanarak söylüyorum kusura bakma kartımı atm yuttu. karsa kadar tek kuruş param yok. yemek yemeye param yok şeker hastasıyım dedi. Bende marketten öğrenci işi birşeyler almıştım. Abi buyur ne varsa beraber yiyelim dedim. İşte ben şeker hastasıyım her yemeği yiyemiyorum sen bana 70 tl ver ben hesapladım. söz karsa inince sana geri göndercem filan dedi. İşkilenmedim değil ama vicdanı yönüm açık söylüyorum daha ağır bastı. Hatta dolandırılacağımı dahi düşündüm. Ama insanlık hali bir gün benimde başıma gelebilirdi ?

    Cüzdanıma baktım sadece 150 tl nakitim var. abi sana 50 versem yeter mi dedim. işte ben hesapladım da sen düz 100 ver ben sana iner inmez göndereceğim dedi. tamam vereyim ama bende öğrenciyim sunum yapcam hemen gönderebilirmisin dedim. çok zor durumda olmasam öğrencinin parasını almazdım valla gönderrim dedi. vicdanı yönüm ağır bastı. 100 tl çıkardım verdim. tabi erzincana indiğimde dolandırıldığımı (vicdani duygularımla oynandığını) fark ettim.

    İnsanlık nereye gidiyor ? 100 tl den değilim, yarın bir gün gerçekten ihtiyaç sahibi bir insan olacak bu nedenle ret edeceğiz. Ya da biz zor durumda kalacağız yardımcı olan çıkmayacak, bunu paylaşmak istedim. Gerçekten parasından değilim ama insani olarak bu içimi acıttı paylaşmak istedim. Bir öğrencinin parasına dahi göz dikmek nedir ( ki bu kişi size karşı iyi niyet gösteriyor) neyse...

    Bunu söylemek zorunda olmak istemezdim ama tanımadığınız insanlara yardım ederken 239293299239 kez düşünün
    ben bunu şöyle yorumlardım ne verirsen elinle oda gelir seninle Farz et ki bir ihtiyaç sahibine yardım ettin o rızkı helal mi haram mı olacağını Allah Bilir. selametle..