Evladını kreş, yuva..vs gibi yerlere emanet eden/edecek arkadaşlarımıza uyarı

Konuyu doğru yere mi açıyorum tam olarak bilemedim ama bir kaç haftadır şahit olduğum olayların sonunda buradaki arkadaşlarımızı da uyarmak istedim. (Umarım doğru bir şekilde dile getirebilirim çünkü evli değilim ve çocuğum yok fakat yine de dikkate alınması gerektiği konusunda kendimi sorumlu hissettim açıkçası. O yüzden biraz detaylara girerek yazacağım.)

Yakın dostum geçtiğimiz ay ihanet sebebiyle boşandı. Kadın, adamı ciddi sayılacak bir süredir aldatıyormuş meğer ve tamamen tesadüf ("ilahi adalet" daha doğru olur ortaya çıkış şeklinden dolayı) eseri bunu öğreniyor. Bu arada kadının yediği önünde yemediği arkasında tarzında yaşatılıyor, adam inanılmaz toleranslı/iyi niyetle yaklaşıyor her konuda ve doğru tabirle kraliçe gibi yaşıyor. Evde her şey süt liman olduğunu ifade etmek için bu detayı verdim. Aldatmanın sebebini doğrudan aşırı rahatlık olarak gösterebilirim çünkü dört duvar içinde şiddetin, gerginliğin esamesi bulunmuyor. Boşanma sebebi özetle kadının ihaneti.

Fakat ortada 5-6 yaşında bir çocuk var bunlar olurken. Çocuk doğumdan beri (ki hamileyken kızda sigara..vs gibi özensizlikler olduğunu gördüm) özel ihtiyaçları var. Konuşma, kendini ifade etme, kavrama.. gibi konularda yaşıtlarına göre biraz geri seviyede. Rahatsızlığın adını hatırlayamadım şu an ama çocuğu olan arkadaşlarımız durumu anlamıştır muhtemelen.

Evlilik boyunca çocuğun uçuk derecedeki mali konuları da dahil olmak üzere "tüm" ihtiyaçlarına adam koştu. Annenin yapması gereken tek şey adam işteyken çocuk ile ilgilenmek. Bu da dahil olmak üzere evlilik süresinde hiç bir annelik görevini yerine getirmedi ve boşanma sonrası whatsapp üzerinden (kendi gözlerimle gördüm) net şekilde "ben çocuğa bakmak istemiyorum, bakamıyorum, almazsan kapına getirir bırakırım. İster velayeti al, istersen çocuk esirgemeye ver umurumda değil." cümlelerini yazdı ve günlerce uzun uzadıya ısrar etti. Çocuk ne zaman dedesine ve babaannesine gelse hiç ayrılmak istemiyormuş, mutsuz oluyormuş annesine giderken. Yarın adam velayet için resmi işlemleri başlatıyor.

Uyarı yapacağım kısım tam bu noktada;
Bu bahsi geçen kadının iki adet sertifikası varmış meğer bugün öğrendim. Sertifikalardan biri "Okul öncesi çocuk gelişimi", diğeri "Çocuk psikolojisi". Ve bu insan rahatlıkla iş buldu bahsettiğim iki sertifika ile çeşitli özel kreş veya anaokullarında.

Dedim nasıl aldı sertifikaları? Çalışmak istedi, ben de parasını verdim istediği iki tane kursa gönderdim oradan sıkıntısız aldı dedi.
Peki nasıl iş buldu? dedim. Valla bir kaç yere aynı anda başvurdu, görüşmeye gittikten bir hafta sonra başladı hepsinde dedi.

Arkadaşlar bu ve buna benzer annelikten (hatta insanlıktan) nasibini almamış vatandaşlara gözünüzden sakındığınız evlatlarınızı en savunmasız dönemlerinde sırf parayı verip iki sertifika aldı diye emanet ediyor olabilirsiniz. Bahsettiğim durumun bilinen bir sorun olup olmadığı hakkında hiç fikrimin olmamasıyla beraber, bilmiyorum nasıl bir araştırma yapılabilir öncesinde. Ama bu detayı aklınızın bir ucunda bulundurmanız çok kritik olacaktır diye düşünüyorum süreç içerisinde.

Merhabalar, benim saçının teline kıyamadığım evladıma veya kardeşime en ufak zarar verseler zaten bedeli ağır olur fakat dediğiniz gibi insanlıktan nasibini almayanlar sıkıntılı pozisyondalar. Devletin çocuk ile alakalı konulara daha yüksek tedbir göstermesi gerekir. Çünkü insanların bütün hayatı çocuklukta yaşadıkları ile başlar kendimden biliyorum. Eğer çocuklukta sıkıntılı süreç içinde büyürlerse ileride de sıkıntılı bir kişi olabiliyorlar.

Saygılarımla.

Modern zaman, iş güç problemleri VS herkesin kendi bireysel kararı ama bir çocuğun yeri ana kucağıdır diyorum ben.
Anne sevgisini görmeyecekse, doğduktan sonra dadıya, az büyüyünce kreşe, biraz daha büyüyünce okul öncesi, sonra anaokulu VS. VS. sürekli birilerine emanet, anne şefkatinden uzak yaşayacaksan bence çocuk yapmasınlar daha iyi.

Kendi psikolojisi çok ciddi sıkıntılar içinde olan birisinin kucağına evladını teslim etmek zaten başlı başına büyük bir problem. Fiziksel zarar ver(e)mez, ama sonuçlarını çok sonradan görebileceğiniz zihinsel hasarlar gayet rahatlıkla yaratabilir ve bunu anladığınız zaman zaten çok geç olur.

Öncelikle arkadaşınıza geçmiş olsun, görünen o ki arkadaşınız ve biricik evladı için artık hayat daha güzel olacak. Bundan kuşkunuz olmasın. Boşanmalar ile ilgili küçük bir parantez açmak istiyorum. TÜİK istatistiklerine göre cumhuriyet tarihinde ilk kez boşanma hızı, evlilik hızının önüne 2015 yılında geçti ve her geçen gün giderek aradaki fark açılıyor. Yani, her geçen yıl evlilik için başvuruda bulunanların sayısındaki artış, boşanma için başvuranların sayısındaki artışa nazaran azalıyor. Ben bunda medya ve özellikle dizilerdeki gösterilen ve empoze edilmeye çalışılan toplum mühendisliği (bkz*) çalışmalarının etkili olduğunu düşünüyorum. Haritaya biraz uzaktan bakarsak, artık öyle eskisi gibi silahlı savaşların kalmadığını, bir toplumu çökertmek için o toplumun değerlerini bitirmeyi hedef aldıklarını görebiliriz. Mutsuz ve huzursuz bir toplum her zaman mutluluğu başka yerlerde/kişilerde arar ve bu da o toplumun zamanla çökmesine sebep olur. Kimse kimsenin sorumluluğunu almak istemiyor. Artık hemen herkes, bırakın günlük zevkleri, saatlik mutluluklar peşinde. Ne yazık ki, bunun önüne geçmek köklü bir eğitim sistemi ile mümkündür, ki zaten ülkemizde son 15 senede 20 kez değişen eğitim sisteminden bunu umut etmek de ayrı bir komedidir. Uzun lafın kısası, arkadaşınızın başına gelen şey emin olun toplumun büyük kısmında yaşanıyor, yaşanmakta. Sertifikalı kreş öğretmeni olması konusunda da gerekli mercilere şikayet edilir, kişi takip edilir ve en ufak yanlışında kariyeri biter o konuda çok sıkıntı olacağını sanmıyorum. Tekrar geçmiş olsun, herkes için hayırlısını dilerim.

En mantiklisi cocugunuzu kendi anne babaniza teslim etmeniz. Yurtdisinda aileler cocuklarini kres anaokuluna birakiyolar. anaokulunun uygulamasi uzerinden cocuklarini izliyolar. cok fazla cocuk kacirma olaylari oluyor ozellikle sarisin renkli gozlu cocuklari bi sekilde ulkeden kacirip araplar satiliyor. bi cok sebeke yakalandi. benim ikiz bebeklerim var. evde cocuklarima 2 3 yasina kadar kendim bakacagim sonrasinda kucuk yasta oyun okullari var yavas yavas oyun oynaya oynaya 4 dil ogrene ogrene ulke adapte olucaklar. benim hayatimda yaptigim en basarili is cocuklarimi isvicre gibi bi ulkede yasama sansi tanimamdir. egitimli donanimli kültürlü cocuklar yetistirmek sevgi ile buyutmek istiyorum. simdi hayatimdaki tek hazinem kizim ve oglum.

Gerekli yerlere bir kişiyi bilerek şikayet edersiniz eski kocasının, yakın arkadaşlarının..vs ihbarıyla. Fakat ya bilmedikleriniz, tanımadıklarınız veya araştırmadıklarınız? Benim anlatmak istediğim tam buradaki problem. Belki de klinik derecede psikolojisi bozuk bir insana, sırf para verip iki sertifika aldı diye çocuk emanet etmek? Buna izin verilmesi? Düşüncesi bile tüylerimi diken diken ediyor.

Arkadaşın adına üzüldüm açıkçası çağımızın modern dönüşümü bu; çocuk yok ve çoklu eşlilik. İslam erkeğe 4 eş verince "böyle saçma şey mi olur" diyenler zengin metres edinince ay yasak aşk oluyor

ellerinizden öper ikizlerim var bir tane de önceki eşimden oğlum. Biz de eşimle birlikte çalışıyoruz ve kreşe gidiyor çocuklar. Çocukları vermeden önce gittim müdire hanımla (kendisi tam bir eğitimci ve yöneticidir) görüştüm. Öğretmenden önce yöneticiyle konuşmak lazım. Açık açık söyledim "çocuklar nazlanıp şımarıp birşeyi ağlayarak yaptırmak istiyorlarsa ceza serbest ama yok öğretmenin o gün pisikojisi bozulmuş çocuğa kötü davranıyor ve ben bunu bir şekilde farkedersem o öğretmeni cinsiyetine bakmadan cezanın alasını yaşatırım." Ama tabi benimkisi tehdit değildi gayet ciddiydim. Hemen hemen 2 yıldır gidiyor sıpalar ve öğretmenlerine bayılıyorlar hemde korkuyorlar çok ilgili bir öğretmen. Bazen özel ilgi gerektiğinde bizi hemen arıyor ve yönlendiriyor şöyle yapın böyle yapın diye.