Günlerdir içimi kemiren karmaşık duygular içerisindeyim. Ne yaptıysam çıkamıyorum içerisinden. Bu konuda benimle aynı fikirde olan, daha önce bu düşüncelere kapılmış ve atlatmış olan veya atlatamamış aile dostlarımla sohbet etmek istiyorum.
Yaşadığımız ülke, ülkemiz cennet. Vatanımız, ne tarihi tartışılır, nede bir kara leke bulaştırılabilir. Bu konuda kimseyi suçlamıyorum. öncelikle en baştan bunu belirteyim.
Gelecek ve birikim kaygısı yaşıyorum, aldığım maaş;
- kiramı ödüyorum.
- Faturalarımı ödüyorum.
- Evimin mutfak masraflarını karşılıyorum.
- Çocuklarımın ihtiyaçlarını karşılıyorum.
Ben artık paranın bir hükmü kaldığına inanmıyorum. Bizim paramızın gerçekten bir kıymeti kalmadı. Ya harama el uzatmak gerekiyor, yada bu savaştan çekilmek. Komple ailemi toplayıp başka bir ülkeye gitmek istiyorum. Ama neden? En basitinden vereceğim örneği, 73 ülkede çocuklar üniversiteye gelene kadar, Sağlık ve Eğitim masraflarını devlet karşılıyor. Okulda sadece yemeklerini siz karşılıyorsunuz, oda aylık 22 dolar.
En sevmediğim durumu, artık karşılaştırma kıyaslama yapmaya başladım. Daha bunun gibi nice nice sıralama yapabilirim sizlere.
Şimdi soruyorum size, her gün borçlandığım, gelecek planı yapamadığım, çocuklarımın eğitimi bile muallakta olan bir ülkede mi yaşamalıyım, yoksa bir yol bir kapı bulup daha uygun bir ülkeye göç mü etmeliyim.
Bugün ekmeğe 2 TL verince, bende kayışlar tamamen koptu artık..
