• 20-10-2019, 01:30:45
    #10
    Hayatini kisiler uzerine degil, esyalar uzerine degil, olgular uzerine kur. Dogru yasam tarzi kurarsan ve kendine deger verirsen basa cikmak zorunda kalacagin zorluklarin cogu hic ortaya cikmaz.

    hayatta hastalik ve olum disinda akli basinda bir adami uzecek daha ciddi bir konu yok. eger ciddi bir hastalik ya da olum yoksa hayatinda yapman gereken sey aklini basina almak.
  • 20-10-2019, 01:31:17
    #11
    Aynı durumu ben de yaşadım. Ama mutlu olmaya bak gerçekten eski unutuyorsun ben bu kelime hiç inanmıyordum ama harbi doğru mutlu ol sen gerisini koyu ver
  • 20-10-2019, 01:33:26
    #12
    Bu tarz konulara genelde psikolog gibi yazardım. Ancak kişisel olarak yazacağım. 3 yıl önce ölüyorum sandım. Aklıma geldikçe o günleri nasıl atlattığıma inanamıyorum. Bir gerçek var ki ölümden gerisi yalan inancına göre değişmekle birlikte tamamen kişiye göre değişiklik gösterebilecek şartlara göre de insanlar için ölümden beter durumlar var. Bende öyle bir durum yaşadım 3 yıl önceydi. Eğer nefes alıyorsan alışıyorsun. Ben bu gece sabah olur mu diye çok gece geçirmiştim acıdan o zamanlar şimdi bakıyorum üzerinden 3 yıl geçmiş. Koskoca 3 yıl eğer çok zengin ve boş biri değilsen nefes aldığın sürece hayat acını rahat rahat çekmene izin vermiyor zaten. Mecbur kalkıyorsun işe gidiyorsun veya okula gidiyorsun. Sürekli bir sorumluluk altında olduğun için mücadelen devam ediyor. Hayatın hiç acıması yok. Akşamları hüzünlü olur biraz. Kalkıp bir çay koyar düşüncelere dalarsın. Bir film repliğinde geçiyordu sanki bizim gibiler için depresyon yoktur. Biz sabah 7 de kalkar işe gideriz diye. Biz de böyle. Ancak profesyonel yardım almanı tavsiye ederim.
  • 20-10-2019, 01:38:39
    #13
    Hayat sana bir vuruyorsa sen ona 2 vuracaksın. Kötü şeyler geldiğinde üst üste gelir. Master yapıyordum yurtdışında babam rahatsızlandı okulu bıraktım yanına geldim sonra kaybettim. sonra alkole vurdum masterı bıraktım. geldim askere gittim askerden geldim ananemi kaybettim 4 ay önce onu atlattık derken 3 gün önce dedemi kaybettim. Hayat vurdukça vuruyor önemli olan bir şeylere adapte olup kendini ona vermek. Acıların üstesinden gelmek zordur. İnsanlarla konuş,dertleş anlat içinde tutma sıkıntılarını. ben daha 26 yaşındayım sürekli bir şeyler geliyor başıma. Fakat yılmadım. Tutunamayanlar değil başaranlardan ol. Asla unutulmaz bazı şeyler izi kalır mutlaka. önemli olan o yaraya dikiş atıp kan kaybını engellemek :=) Bir iletişimci olarak konusmak isterseniz yardımcı olurum psikolojik destek anlamında.
  • 20-10-2019, 01:38:46
    #14
    Kendinizi öyle bir mesgul edin ki sadece yemeye ve uykuya vakit kalsın. Olduğunuz yerdeki geziler, etkinlikler ne geliyorsa fikrinize uygun hepsine gidin. Düşünmeye zamanınız kalmasın.
  • 20-10-2019, 01:39:37
    #15
    Sabancı yok , barış manco abimiz yok kemal abimiz de... demek ki ne olacak. ülkenin en zengini de olsan , en mağrifetlisi ya da en komiği. özelliklerin sıfatın ne olursa olsun herkes gibi gideceğiz buralardan. o yüzden anı yaşamak için elindekilerle mutlu olabilmek için zihnini ikna etmeye çalış. ilk zamanlar çok zorlar seni sürekli kötü düşündürür ama emin ol o da yorulacak düşünmekten ...

    bak şu parça da çok enerjik tavsiye ederim
  • 20-10-2019, 03:41:03
    #16
    Kötü hissetmek çok kolaydır hocam. Bu yaşadığın hayata, çevrene hatta doğduğun yere göre bile değişir. Herkes çevresindeki 5 insanın ortalamasıdır. Öncelik çevreni değiştirmen olabilir. Kendin için yaşa. Ailen için yaşa.
  • 20-10-2019, 11:56:40
    #17
    Hedef belirlemelisiniz, anlık gazlarla bir yere kadar gidiliyor.
    Hayatınızda bol şans.
  • 21-10-2019, 11:18:18
    #18
    sonra umursamamayı öğrendim
    olağan terk edilişleri ve hayal kırıklıklarını
    hayat dört sıra çizik attı göz altlarıma
    dört nasihat koydum heybeme, onlarla
    gömüleceğim
    doğdum, büyüdüm, yenildim
    geldim, gördüm, sıkıldım
    sevdim, sevildim, yalan
    duydum, dokundum
    eyvallah

    Ali Lidar derdinizin çözümünün kısa bir muhasebesini yapmış.