Bu tarz konulara genelde psikolog gibi yazardım. Ancak kişisel olarak yazacağım. 3 yıl önce ölüyorum sandım. Aklıma geldikçe o günleri nasıl atlattığıma inanamıyorum. Bir gerçek var ki ölümden gerisi yalan inancına göre değişmekle birlikte tamamen kişiye göre değişiklik gösterebilecek şartlara göre de insanlar için ölümden beter durumlar var. Bende öyle bir durum yaşadım 3 yıl önceydi. Eğer nefes alıyorsan alışıyorsun. Ben bu gece sabah olur mu diye çok gece geçirmiştim acıdan o zamanlar şimdi bakıyorum üzerinden 3 yıl geçmiş. Koskoca 3 yıl eğer çok zengin ve boş biri değilsen nefes aldığın sürece hayat acını rahat rahat çekmene izin vermiyor zaten. Mecbur kalkıyorsun işe gidiyorsun veya okula gidiyorsun. Sürekli bir sorumluluk altında olduğun için mücadelen devam ediyor. Hayatın hiç acıması yok. Akşamları hüzünlü olur biraz. Kalkıp bir çay koyar düşüncelere dalarsın. Bir film repliğinde geçiyordu sanki bizim gibiler için depresyon yoktur. Biz sabah 7 de kalkar işe gideriz diye. Biz de böyle. Ancak profesyonel yardım almanı tavsiye ederim.