Sevgisiz büyüdüm

18 yaşındayım ve bu yaşıma kadar sevgiye hasretim ne ailem ne arkadaşım kimsem yok böyle eve kapanmışım kafayı yemek üzeriyim neden yaşıyorumki diyorum herzaman hayat çok zormuş be onu anladım. Hepsinizi çok seviyorum hakkım geçmişse helal edin benim hakkım hepinize helal olsun allaha emanet olun 😔

Dostum sosyalleş spora git,kursalara git,akşam kafeye git otur yani zaten gördüğüm kadarıyla hayattan bıkmışsın ne kaybedebilirsin ki ?

Sosyalleş demeyle olmuyor be hocam burdaki çoğu insan sıkıntılı gördüğüm kadarıyla herkesin işi bilgisayarda oldugu için küçüklüğünden beri evden çıkmamış bilgisayara yapışıp kalmış tabi öyle olmayanlarda vardırda

En iyi çözüm üniversite kendine getiriyor insanı ama yaşadığın şehrin dışında okuyacaksın

Bende öyleydim okula gittim arkadaş ortamımı değiştirdim sürekli evden dışarı bahaneyle çıkmaya başladım eve gelmez oldum.
merak etmeyin öyle çözülmeyecek bir şey değil 1 arkadaş ortamı yakalayın eski günlerinize bir tarafınızla gülersiniz.

Herşeyi denedim ben hiçbiri çözüm değilmiş benim davam hayatla yaşamakla gerçekten bukez pes ettim günlerdin uyumuyorum çok düşündüm ben herşeyi

çok düşünme kardeşim güzel bir abdest al namaz kıl Rabbine dua et. herşey istediğin gibi gitmemiş olabilir... Çevreni değiştir şehir dışında üni yaz inş. kendi ayaklarının üstünde dur Allah seni güçlü kuvvetli kılsın.
Düşünme konusuna dönecek olursak çok fazla ve tekrarlı düşünme adamı hasta eder kardeşim vesvese ve şeker çıkabilir etme.
saygılarımla.

vallahi bende sevgisiz buyudum, sevgi nedir bilmedim. Bisiklete bindim diye dayak yerdim babamdan, top oynadim diye, sakiz cignedim diye, sekerli leblebiye para harciyorum diye ne bilim cocuklugumu zindan ettiler bana. Ama yas oldu 30 evliyim ve 2 cocugum var. Bu tur seylere kafa yorma kendini gelistirmeye bak. Madem bilgisayar basindasin yazilim dillerine yogunlas, bil, ogren insan kendi kendini yetistirir sevgiyi kendi icinde yasa baskasinin seni sevmesini bekleme. Insanlari sev. Kazandigin parayla cik disari gariban sevindir

Kafana takma kardeşim. Bende anamdan doğdum doğalı hep darlık içerisindeyim. Bir şeyler yapmaya çalışıyorum. Ev hacizlik ve şu an evde buzdolabı ve çamaşır makinesi var sadece. Birde benim laptopum ile oturacak bir kaç kanepe var. Sabah olunca yine gelirler diye saklıyorum laptopu da. 300 bin tl babamın borcu var (Dolandırılma ve kandırılmadan dolayı). Ömrüm boyunca çalışsak belki yine ödenmez fakat hayat devam ediyor. Bu dünyaya geliş amacımız Allah'a iman etmek. İnancın tam olsun. Git namazını kıl, dua et. Dışarıya çık, dolaş, ortama gir, bir yerde çalış, elbet bir arkadaş edinirsin. Hiç bir zaman pes etme. İnan çevremde benimde muhabbet ettiğim arkadaşım 2-3 tane ancak var. Kendini toplamalısın. Umudunu ve neşeni hiç bir zaman kaybetme. Bu dünyada çektiğin zorluk belki öbür dünya da mükafaatın olacak, bilemeyiz. Kesinlikle isyan etme. Bizden zor durumda olanlar da eminim var. Ekmek bile bulamayıp aç duran insanlar var dünyada. Halimize şükür edip çalışmak lazım. Bak ben kazandığım paranın neredeyse hepsini yıllardır borç kapatmak için ödüyorum ama haşa isyan etmek bize yakışmaz. Kendini toparla kardeşim. Allaha emanet ol.

aynı durumdayım fakat pes etmek yerine yeni arayışlara geçiyorum. mesela açık lise kayıtları başladı haftaya kayıt olacağım. okumadıysan sana da tavsiye ederim eminim etkisi olacaktır.