Çocukluğumun En İyi Dostu

Bundan hemen hemen 10 yıl önce bir köpeğim vardı adı Tomi idi. Kangal dostumdu..

Beni koruyan ölesiye seven canım dostumdu.
Yediğim bile ondan ayrı gitmezdi , çocukluk yıllarımda bilgisayarım olmadığı için İnternet kafeye giderdim 5 saat bile kafe de otursam o kapıda beni bekler bir yere ayrılmazdı. Bir ara zabıtalar tarafından götürülmüş ve ağlayarak eve gitmiştim. Bir hafta sonra tekrar kapının önünde görünce sevinçten havalara uçtum. besledim büyüttüm yavruları oldu.
En sonunda bizim hoca diye hitap ettiğimiz sözde hoca tarafından kimseye zararı olmamasına rağmen zehirlendi. Yavruları büyümüştür fakat annelerinin yokluğuna dayanamayıp onlar da öldü..
Canım dostum beni her türlü kötülüklerden korurdu..

Yıllarca köpek besledim büyüttüm fakat onun yerini doldurmadı.

Buradan diyeceğim o ki bir köpek besleyecekseniz cinsine şekline tipine bakmadan kangal besleyin. Kimseye zarar vermez, sizi de ölesiye korur. Bekler özler.

Bu anımı sizlerle paylaşmak istedim, yine aklıma geldi dostum benim..

sen cok güzel bir insansın..

Çok zor gerçekten. 9 yaşında cinsi olmayan bir dostum var benimde, daha çocukken kapımıza gelmişti. Aldık o gün bu gündür bizimle, tabii yaşlandı iyice.
Aklıma geldikçe üzülüyorum, öldüğünde ne yaparım diye. Evden, ailemizden biri. Düşündüğümde bile böyle kötü oluyorsam kaybettiğimde ne yaparım bilmiyorum..

Teşekkür ediyorum hocam, hala eksikliğini fark ediyorum. Arkadaşlarımdan ziyade hep köpeğime gezerdim.



Yeri hiç dolmuyor hocam