• 08-06-2019, 16:28:43
    #1
    Birkac konu basligi gorunce suraya kisisel tecrubelerim veya nacizane tavsiyelerimi birakayim da belki google'dan veya forumicinden gelenlere belki muspet yol gosterir diye bu konuyu aciyorum. Ama kesinlikle sunu sunu yap veya yapma degil. Ben sahsi fikirlerimi, goruslerimi, vardigim kanilari anlaticam.Bunlar belki dogru belki yanlis olacak. Bunlari sizin beyninizde analiz etmeniz gerek.

    Cok uzun zaman psikaytrik tedavi gordum. Ilac veya bu konulara hic girmicem. Doktorun is alanina girmek istemiyorum, haddime degil.
    Haydi baslayalim bakalim.
    Arkadaslar insan beyni muazzam birsey. Ona hukmetme gucunuz varsa sizin maglup olma sansiniz yok. Cunku maglup oldugunuzda bile bunu kayip degil,tecrube olarak gorursunuz.


    Karakter arkadaslar bu kelimeyi unutmanizi istemiyorum. Karakterimiz. Her insanin bir karakteri var. Arastirilsa kelimeler okyanus olabilir. Gorursunuz, bazi insan cok heyecanli ya da gulec ya da sinirli olabiliyor. Kisiden kisiye ayni parmak izi gibi eşsiz.
    Bazi insanda korkulu olabiliyor. Bu karakterin dogustan gelen genetik seyler ile cocukluktan yetistirilme tarzi ile köklestigini dusunuyorum. Bu kökler zamanla oyle asagilara iniyorki degistirilmesi ya da soyle diyim torpulenmesi zor olabiliyor.
    Depresyon ise benim nazarimda beynin strese girmesidir. Bunu daha once de dedim hep bir tepki verir karsilastigi seylerde. Aclik=karin/bas agrisi. Susuzluk=dil kurumasi. Soguk yemek=grip turevleri gibi.
    Streste ise beynin hastalanmasidir bence.
    Nasil karin agrisinin giderilmesi icin birseyler yemek ya da susuzluk icin birseyler icmek ise. Stres icinde birseyler yapmak gerek. Ama bu kadar kolay degil. Stresi vucuttan atmanin o kadar kolay oldugunu dusunmuyorum. Yani bir gece guzel bir yuruyus ile bu stresin sadece bir kismini atabilirsiniz vucudunuzdan.
    Ve ve ve eklemek isterim. Yine benim tecrubelerime gore, insan duygulari degisken olabilir. Yani bir anda huzunlenebilir bir anda mutlu olabilirsiniz. 5 saat once ki korktugunuz sey size 5 saat yahut 5 hafta sonra komik gelebilir. Beyin o sartlar altinda o tepkiyi vermistir. O yuzden bazen agir depresyona girdiginizde onun olmasi gerekiyordur. O yuzden fevri hareket etmeyin.
    Anlatacak cok seyim var aslinda. Devlet hastanesinden, en pahali psikaytrilere kadar gittim.
    Nereden hangi tecrubemi anlatayim diyorum kendi kendime. Tabi bu tecrubelerim kendimce. Belki de kimine gore degersiz.

    Daha once calistigim bir yerin sahibi 80-90 yaslarindaydi ama inanilmaz bir heyecan ve isteklilikle gelir. Kimsenin yapamaz dedigi seyleri yapardi. Ustelik amele isleri bile yapardi kendince. Oysa bu adam Turkiye'nin en zenginlerinden. Bu adam bu isi yaparken niye mutluydu biliyor musunuz? Daha fazla kazanmak icin mi? Veya daha luks icin mi? Hayir bu adam 90 yasinda zaten cok zengin ve zaten luks icinde. Zenginligini koskler ve tam zirhli milyonluk araclar ile baslangic olarak seviyesini anlatabilirim. Arkadaslar bu adamin hedefi vardi. Bu adam o yuzden bunlari yapiyordu. Her sabah kalkmasini saglayan bu. Bu adam hedefi icin bu kadar yasadi. Bu adamin elinden hedefini alin 2 ay icerisinde vefat edecektir.
    Depresyonun en buyuk dostu stres, en buyuk dusmani ise hedeftir.
    Bakin klasik laflari hic sevmeyen sizi oldurmeyen sey guclendirmez sizi oldurmeyen sey yipratir. Ama bu yipratma size tecrube verir.bir nevi oyun dilinde skill diyelim. Bu skilli tuşa basip kullanmakta sizin elinizde veya normal olarak dovusmekte. Siz bu skilli, belli bir levele ulasma sonucu alirsiniz ve envanterinize yerlesir. Kullanmak ise size kalmiş. Ya da o levele kadar cekilen yolda kazanilan tecrubeye degilde aciya,pismanliklara,hatalara bakacaksaniz. O envanterizde unutulur gider. Gecmisiniz ile barismak ve kendinizi severek ile baslayabilirsiniz. Kendinizi sevin. Bir insan kendini sevmezse baskalarini da kolay kolay sevemez. Bu kendini begenmislik degil kendini, özünü sevmekten bahsediyorum. Bu postun altina belki bu yazilarimin devamini getirebilirim. Umarim sans,kaza buralara gelene faydali birkac sey yazabilmisimdir. Esen kalin
  • 08-06-2019, 16:28:59
    #2
    Üyeliği durduruldu
    şizofreni tedavisi yokmu
  • 08-06-2019, 16:40:43
    #3
    Payitaht61 adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    şizofreni tedavisi yokmu
    Bunun ile ilgili tam bir tecrubem yok. Sizofreni eger beyin hormonlarinin duzensizliginden oluyorsa bu da beyin sagligi demektir. Beyin sagligi ayni vucut sagligi gibi oldugunu dusunuyorum. Vucuduna nasil bakiyorsun. Saglikli yemekler,saglikli yasam, hijyen, temizlik. E beyin icin neden bu yapilmiyor.
    Ben beyne iyi bakildiginda cogu seyin ustesinden gelinebilecegine dusunuyorum.Nedir bu bazi ornekler vereyim.
    Beyni endise verici,korkutucu dusuncelerden uzak tutmak
    Stresten uzak tutmak
    Onu rahatlattirmak
    Onu beslemek (balik, kuruyemis gibi maddi)
    Ona hedef vermek.
  • 08-06-2019, 16:52:14
    #4
    Üyeliği durduruldu
    Bu ruh hali değişimi ileri seviyeyse bipo bozuklugu olarak geciyor bende yıllardır tedavi olan biri olarak sunu söyleyebilirim anı yasamak lazım keyfine bakmalı insan kendi kendine eglenebildigin zaman o zaman depresyon vs gidiyor. İlac tedavisi doğru taktik ile kullanılabilir ise işe yarayabiliyor.
  • 08-06-2019, 16:55:01
    #5
    WebKtl adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Bu ruh hali değişimi ileri seviyeyse bipo bozuklugu olarak geciyor bende yıllardır tedavi olan biri olarak sunu söyleyebilirim anı yasamak lazım keyfine bakmalı insan kendi kendine eglenebildigin zaman o zaman depresyon vs gidiyor. İlac tedavisi doğru taktik ile kullanılabilir ise işe yarayabiliyor.
    Evet hocam haklisiniz. Ben ozellikle tanim koymadim cunku birazcik boyle olan insan gorunce a ben buyum a ben suyum diyor.Kendini hemen damgaliyor. Sonra belki de olmadigi bir sorunu uzerinden basini agritip gereksiz tedavi goruyor
  • 08-06-2019, 17:26:59
    #6
    Dijital Pazarlama Ajansı
    5 aydır çektiğim sıkıntı psikiyatrın antidepresan tedavisi, psikoterapi seansları bir türlü yanımda su yokken ki ekmek yokkenki korkumu yenemedi. sonraları klostrofobi başladı. kapalı alanlara giremez oldum. aslında klostrofobiden ziyade buradan çıkamayıp burada öleceğim korkusu. Sonrasında seyahat korkusu başladı. hafif bir insan olmayan bir yere girsem, yahut kalabalık içinde sıkışıp kalsam terliyorum başım dönüyor. bakalım şimdi nasıl ilerleyecek.