Vahşeti gerçekleştirme potansiyeli olan ya da aklından geçiren kişilere de caydırıcı cezalar vererek büyük ölçüde önüne geçilebilir belki ama benim fikrimce bu işlerde suçu işleyen kadar çevresi de sorumlu oluyor. ÇÜNKÜ evet biliyorum! kendi çocuğumuzun başına gelmiş olsa elbette ellerimizle parçalamak isteyeceğimiz, gözlerini oymak, tırnaklarını sökmek isteyeceğimiz bu canavar davranışlı kişiler, maalesef sadece canavar ruhlu şeytanlar değiller, aynı zamanda hastalar. Ataerkil toplumun getirisi olarak kendinde hak görerek bir kadına tecavüz eden birinden değil, 5 yaşındaki çocuğa, 1 yaşındaki bebeğe v.s. karşı cinsel dürtü hisseden bir pedofiliden bahsediyoruz ve pedofili kişilerin büyük çoğunluğu da bu tip aşırı agresif eylemleri gerçekleştirmeden önceki dönemlerde daha ufak vakalara karışıyorlar ve etraflarındaki kişiler, en azından kendi yakın çevreleri tarafından eğilimleri gayet açık ve net bir şekilde biliniyor ancak çevreleri, aileleri ve akrabaları tarafından görmezden geliniyor ya da ört bas ediliyorlar.
Kendi eşimizin, babamızın, abimizin, amcamızın ya da sosyal yaşamında, bu ufak tefek! sapkınlarını saymazsak aslında çok da iyi yürekli olduğuna inandığımız o çok sevdiğiniz yakınımızın hallerini görmezden gelerek de suça ortak oluyoruz ..
Ya da bir çocuk eve geliyor. Diyor ki anne-baba bizi matematik öğretmeni Esra'ya çok samimi şekilde sarılıyor. Yok canım diyoruz şimdi çocuğun lafı ile bir öğretmeni karalamayalım. Hem zaten bizim çocuğa da bir şey yapmamış. Kesin yanlış anlamıştır. Bakalım bir daha bir şey görürsek müdahale ederiz. Sonra aradan bir süre geçiyor, bir ortaya çıkıyor ki aynı öğretmen bilmem kaç kız öğrenciyi taciz etmiş, bilmem kaç erkek öğrenciye tecavüz etmiş.
Kısacası demek istediğim şu ki; istisnalar kaideyi bozmamak üzere, özellikle pedofililer ve cinsel tacize meyili olan pek çok kişi çoğunlukla toplumsal hayatta hiç renk vermeyen, kendilerini çok çok iyi gizleyebilen bireyler olmuyorlar. İçlerindeki canavar bir gecede ortaya çıkmıyor ancak pek çoğumuz başımıza gelene kadar görmezden geliyoruz ya da ihtimal vermek istemiyoruz. Birilerini hatalı bir şekilde suçlamaktan korkuyoruz.
Tabi bu tip durumlarda doğru davranışın ve izlenecek yolun ne olması gerektiğine de karar vermek de oldukça iyi bir yargı yeteneği gerekiyor çünkü yanılma durumlarında da gerçekten çamur at izi çok kötü şekilde kalsın bir durum söz konusu olduğu için bence bu tip durumlar karşısında şüpheli kişinin çevresinin nasıl bir önlem alması gerektiği hakkında toplumsal bilinçlendirme çalışmalarının profesyoneller tarafından yapılması gerekiyor.
Yoksa bu iş benim fikrimce idamla, hadımla v.s. ile tümüyle çözülebilecek bir iş değil. Evet belki bir miktar caydırıcı olabilir bunu kabul etmek zorundayım ama hastalıklı kişileri saklamak ya da görmezden gelmek bence bu işin bu boyutlara ulaşmasının en büyük sebebidir.
digiklan adlı üyeden alıntı:
mesajı görüntüle