Hep yarını düşünerek yaşıyoruz. Kimse bunu reddedemez. Bir insan Pazartesi sabahı 06:00'da kalkıp işe gidiyorsa 10 gün sonra ödeyeceği kirasını ödemek için kalkıyordur örneğini vereyim mesela.
Yarını kurtarayım derken anı yaşayamıyorsun, anı yaşayayım derken yarını unutuyorsun. Bence bu çözülemeyecek bir paradoks. Bir yerde ikisinden birinde fedakarlık yapman gerekiyor.