Bu ne acayip bir rüyadır böyle!

Kendi blogumda yazdığım bu ilginç rüyamı sizinle de paylaşmak istedim. Şöyle ki:

Rüyadayız:

Aşık olduğum, delice bağlandığım bir kız. Ama öyle böyle değil, yüzü çok net bir biçimde olmasa da son derece gerçekçi bir beden, rüya zaten "rüya" gibi değil. Her zaman gördüklerimden daha gerçekçi. "Gerçek" diyelim kızın adına. "Gerçek", bizim eve geliyor. Bir pasta kesiyor. Doğumgünü olsa gerek ama doğumgününü neden bizde kutluyor, burayı bilmiyor ya da hatırlamıyorum. Pastayı kesiyor ve bana bakıp "ben sana demiştim" diyor; aniden bayılıyor. Ya da o anda ölüyor.

"Gerçek"in bedenini tutup kaldırmaya çalışıyorum ama çok güçsüzüm, gücüm yetmiyor nedense kaldıramıyorum. Bir arkadaşımdan yardım istiyorum, ayak kısmını tutuyor arkadaşım; ben yine bedeninden kavrıyorum onu, güç bela kaldırıyoruz. Yürüyerek gidilebilecek bir hastane var semtimizde. Koyuluyoruz yola, mesafe aslında hiç uzun değil. Hem ağlıyor, hem bir an önce yetiştirmeye çalışıyorum hayalimdeki "Gerçek"i hastaneye.

Bedeni gitikçe ağırlaşıyor, zaten zorla taşıdığım beden gittikçe taşınmaz hale geliyor. Arkadaşıma diyorum ki "daha fazla gücünü ver, az kaldı" ama yol hiç azalmıyor. Sürekli ilerliyor gibi görünüyoruz ama hastane hala uzak gibi. En sonunda durum iyice beterleşiyor, taşıyamıyorum; ayak kısmındaki arkadaşıma bakıyorum "neden böyle yapıyorsun?" diyorum (taşımak istemiyor). "Ölür zaten" ya da "öldü zaten" gibi bir şey diyor (hatırlayamıyorum). En nihayetinde hastanede buluyoruz kendimizi, tam o sırada sokakta kazı yapan iş makinelerinin sesi ile uyanıyorum. Rüya bitiyor ama asıl ilginç durumu kollarımı hareket ettirirken yaşıyorum.

Baş parmağım, kitabın 134. sayfasında ama kollarımda sanki hala "Gerçek" var. Kollarımı kaldıramıyorum, gücüm yok. En sonunda ayağa kalkıyorum. Kollarım acayip derecede karıncalanıyor. Genelde bacaklarım karıncalanır ama ilk kez kollarımın karıncalandığına şahit oluyorum. Belki de daha öncekileri hatırlamıyorum, kim bilir?

Hala kafamı kurcalıyor. Sahiden neydi o gerçek rüya? Her rüya gerçek gibidir ama bu çok çok başka. "Gerçek"in yüzünü hatırlayamamam ama onun bedeninin çok gerçekçi olma durumu neydi? Ya en sondaki durum? Uyandıktan sonra benim kollarım neden güçsüz düştü? Neden karıncalandı? Rüya, gerçeği nasıl etkiler ki?

Bu sorulara cevabı olan var mı peki?

Çok ilginç ve esrarengizdi, çok. Saatler geçti ama hala etkisinde gibiyim.

Varsa evde bi' tek rakı at , bi' şeyciğin kalmaz öğretmenim.. (;
Bende her gece yeniden aşık olduğumu ya da unuttuğumu sandıklarımı görüyorum..

Hayırdır İnşallah Diyelim.
Bir Arkadaşın Uzun Bir Süre Yaşıcak SEvdiğin Bir İnsan ( Fikrim )
Ama Rüyalar Tersine Cıkar ( Düşüncem )
Karabasan Olma Ä°htimalini Var saysak Oda Yok
Ne DiyeceÄŸimi Bilmiyorum
Hayırdır İnşallah Diyorum

Ya rüyayı görmek bir şey değil ama kollarım neden güçsüz düşüyor onu anlamadım. Bir de kitap okurken daldım ve parmağım hala kitabın 134. sayfasındaydı yani kollarımı açıp debelenmedim de. Neden kollarımı hareket ettirremedim, neden karıncalandı?

Kafamı kurcalıyor bu sorular.

insan yorgun olunca , yaptıklarıda , gördükleride ilginç şeyler oluyor

Önce şu "yaramaz" rüyalardan görcekmişsin Sonra kolların uyumuş sanırım üstüne yatmışsın ki bana olur senede 5-6 defa, kolların uyuştuğu içine hareket ettirememişsin.Ettiremedikçe beynin mantıklı bir rüya ortaya çıkarmış.

demek ki tabiri caizse diken üzerinde uyudun yani kitabın sayfası kapanmasın diye.bu durumda da kendini kasmışsındır farkında olmadan.uyuşmuştur kolların.rüyayı da görünce o yüzden olduğunu düşünüyor olabilirsin bence

Şimdi desem ki uyanır uyanmaz hemen kollarıma baktım, rüyanın etkisiyle ve kollarım serbestti inanmazsınız, dersiniz ki "rüyayı esrarengizleştirmek için kılıf arıyorsun"

Neyse, ben psikolojinin beden üzerindeki etkisi diye nitelendiriyorum ama böyle bir şey var mı bilemiyorum

kitabın 134. sayfası sihirli olmasın

@EFO ya tamamen katılıyorum.