Bu dünyada her şeyin hatta kendinin bile gelip geçici olduğu bilincinde olmalısın. Bu fikri benimse ve düşün hayatını gözünün önüne getir. Hayatından kimler geldi geçti. Okulda can dediğin dostların, arkadaşların şimdi yoklar. İlerde Allah tezinden vermesin annen, baban, sevdiğin bile hayatından çıkacağı vakit gelecektir. O yüzden en sevdiğimdi, ondan başkası yalan, onsuz yaşayamam, edemem diye düşünme bile. Ne güzel söylemiş Mevlana;
Allah der ki, kimi benden çok seversen onu senden alırım.
Ve ekler; onsuz yaşayamam deme, seni onsuzda yaşatırım.
Ve mevsim geçer gölge veren ağaçların dalları kurur, sabır taşar, canından saydığın yar bile bir gün el olur. Aklın şaşar dostun düşmana dönüşür. Düşman kalkar dost olur.
Öyle garip bir Dünya
Olmaz dediğin ne varsa olur.
Düşmem dersin düşersin. Şaşmam dersin şaşarsın.
En garibi de budur ya; Öldüm der durur yine de yaşarsın.
Öyle güzel ifade etmişsiniz ki hocam, teşekkür ediyorum.
Vallah hacı abi, hani samimiyetine güvendiğim için diyorum ki. Bugün senin için ölürüm diyen birisini bile 2 saatte unuturum. Bu kadar kolay mı vallah bence kolay. Her insandan değil tabi. Hani köre rengin tanımı nasıl anlatılması güç ise, küçüklüğünden beri ( anne babasından v.s) sevgi görmemiş ve nasıl birşey olduğunu anlamamış insanlara bırakıp gitmek çok koymuyor, çünkü onlar aslında yaşadıkların şeyin sevgi mi farklı birşey mi olduğunu anlamazlar bile. Çok ciddiyim bu çok farklı bir his anlatılması o kadar zor ki. Ben evlendim,eskiden sevgilimde oldu bir kaç tane lakin ben çocuğum olduktan sonra sevgi denen şeyin hissiyatını yaşadım ve gerçekten öncekiler sevgi diye tabir edilecek şeyler değilmiş.
Konuyla alakalı oldu mu bilmiyorum
İnsan dolu olunca boşalacak yer arıyor.
)
Doğrudur hocam, bazı şeyler yaşamadan bilinemez. Tecrübe böyle şeyler...
Zamanınızı ayırdığınız için teşekkür ediyorum.
ilgi ve alakani farklı şeyler ile meşgul ederek. dünya sadece o'ndan ibaret değildir. sözler söyleyerek ya da geçmişi ket vurarak olmuyor ne yazık ki. her insanın uğraşı farklıdır. kitap okuyarak çoğu zamanınızı değerlendirebilirsiniz. ve kitapların dünyasına dalabilirsiniz.
Aşırı arkadaş ortamı olan birisi değilim böyle her akşam takılanlardan. Arkadaşlarımla takıldığımda rahatlıyorum biraz evet farklı uğraşlar etkiliyor.
Düşünceniz için teşekkürler.
Ne kadar az düşünürsen o kadar çok mutlu olursun, gerçek sevgiydi dediğin şey şuan duyduğun acı bittiğinde ne için acı duymuşum diyeceksin bunu bile bile acı duymaya gerek yok hayat devam ediyor bırak o üzülen taraf olsun 😀
Daha önce yaşadım öyleydi, ama bu gerçekten çok başka geliyor hocam. Herkesin hayatında iz bırakan birisi olur bu da benim olacak.
Hocam bir madde bile ısındığında soğuması için zaman gerekiyor. Sizin de zamana ihtiyacınız var. Bence olay bu kadar basit. Lakin sürekli bu düşünceyi düşünmek o düşünceği soğutmanıza engel olur aynı soğumasını beklediğiniz maddeyi ısıtmaya devam etmişsiniz gibi.
Dediğiniz doğru ama kaybetme psikolojisi... insanı alıp götürüyor başka diyarlara.
Bunu için zaman ve hayata devam etmek gerekli.
Zaman tüm acıların ilacıdır. İnsanların çocukları ölüyor ve unutuyorlar.
Elbette unuttukları çocukları ya da çocuklarının ölümü değil, unuttukları acı...
Zaman içinde çekilen acı hafifliyor ve çoğu zaman tamamen yokoluyor.
Vücut acıyı unutmaya programlıdır, beyin hissiyatı değil bilgiyi hatırlar.
Mesela bacağın kırıldı diyelim. Bunu her hatırladığında aynı acıyı yaşadığını düşünsene.
Beyin duyguyu değil bilgiyi kaydeder.
Fiziksel acılarda his daha hızlı unutulabilirken ruhsal acılarda vakit gerekiyor.
Çünkü ruhsal acılar fiziksel acılar gibi kısa süreli değil.
Sana basitçe tavsiyem.
Çektiğin acı hafifleyene kadar duygusal şarkılar dinleme.
Duygusal romantik filmler izleme.
Yani acını arttıracak ve sana onu hatırlatacak ortamlardan uzak dur.
Kalanını zaman halledecek.
şunu kabul ve idrak edebilirsen herşey daha kolay olacak ve işşi zamana bırakacaksın;
BU KIZ DÜNYANIN EN GÜZEL KIZI DA OLSA, VICTORIA'S SECRET MODELİ DE OLSA, SENİ BU KIZLA EVLENDİRSEK 2 SENE İÇİNDE TÜM AŞKIN GEÇECEKTİ. ZATEN ESKİ HEYECAN FALAN KALMAYACAKTI.
NASIL ELDE EDİNCE ZAMANLA AŞKIN TUTKUN ŞEHVETİN ÖLÜYORSA, KAYBETTİĞİNDE ZAMANLA ACIN DA AZALARAK ÖLECEK.
Düşüncelerinizde haklısınız ama kişiden kişiye değişiyor. Ben kolay aşacak tiplerden değilim farklı bişey çözemedim..
Taze ayrılığın hüznü ve yarası içindesin, zamanla geçecek. Hem şimdiye kadar ölenle kim öldü kü? Gidenle ölsün ...
İnsan, annesini, babasını kaybediyor bu hayatta, onlar olmazsa olmam dediğimiz varlıkları.
Zamanla belki de "iyiki"lerin de olacak, iyiki de yapmışım diyeceksin.
Sonra bir bakacaksın, başkasının kalbindesin. Tam da hak ettiğin yerde.
O zaman da ömrün boyunca aradığın, tatmak istediğin sevgi senin olmuş olacak.
Eskiden bir fotoğrafı seni incitmeye yeterken, sevildiğin sıralar artık o vazgeçemediğin kokusu bile etkileyemeyecek.
Çünkü kalbin artık başkası için işliyor olacak.
Haklısınız hocam ancak bu zaman sıkıntılı işte... Keşke herşeyin çözümü basit olsa.
Sanmıyorum, şuan bunalımdasınız aynı durumları bende yaşadım. Ben kafayı yiyecek, intihar edecek dereceye kadar geldim, ondan daha iyisini bulamam dedim, bu hayatta annemden babamdan daha sadık kişi o dedim onsuz yaşayamam dedim. Lakin sonradan ondan daha sadık, ondan daha güvenilir, ondan daha çok sevenini buldum. Sadece tek dikkat etmeniz gereken, bir kişiye çok fazla bağlanmayın. İlk görüşte aşk, asla inanmayın. gerçek sevgi tanıdıkça büyüyen sevgidir. Bir kişiyi tanıdıkça güveniniz artar, güveniniz artınca aynı doğrultuda da sevginiz artar.
Duygusal olarak yakın olduğumuzu düşünüyorum, ama insanlar yaşadığı an yaşıyor bunu. Şuan Allah korusun hayatınızda olan birisiyle benim durumuma düşseniz yine aynısı tecelli eder.
Dualarım sizinle..
