Karşıt görüşlerin seviyeli ve eş ağırlıklı karşılaşmasını unuttuk. Tüm siyasi liderler, birbirlerinden çekinmeden, korkmadan karşı karşıya gelip, birbirlerine hakaret etmeden, tebessümle tartışabilse ne güzel olur. Neden bu kadar korkuyorlar birbirlerinden, anlamakta zorluk çekiyorum. Eskiden böyle değildi bu iş...
Rakibiyle seviyeli münazara yapmaktan korkanlara vatandaş ne diye oy veriyor, onu hiç anlamıyorum.
Rakibinle karşı karşıya geldiğinde insanlar kıyas yapabilme şansı kazanırlar.
Kapasiten yoksa, laf cambazlığından başka bir yeteneğin yoksa rakibin ile yan yana gelemezsin yoksa seni madara ederler.
Örneği Amerika'dan vereyim de başım ağrımasın.
Trumph aday adayıyken Cumhuriyetçilerin başkan adaylarını belirledikleri ve aday adaylarının bir arada tartıştığı geleneksel programa çıkmadı.
Bu bir siyasi strateji taktiğidir.
Tanımadığın bir adama kısa boylu ya da uzun boylu diyebilmek için yanında referans alabileceğin birinin durması gerekir.
Bu nedenle kapasitesiz siyasetçiler hayatları boyu karşılıklı tartışmalara girmezler.
Çünkü ne kadar boş adam olduklarını vatandaşın anlama ihtimali vardır.