Ya Hu arkadaşım sanane bizim neye inandığımızdan, sen inanmıyorsun gerçeği görüyorsun, sen üstün insansın bizler aciz kandırılan kullarız... Bu işin nasıl olduğunu Allah bilir, ama sen-ben değil. Sanane benim neye inandığımdan, benim inancımla sen yargılanmayacaksın... Şu sahnede çok güzel bir şey canlandırılmış ve anlatılmış... Belki Abdülhamit Han'ın birebir başından geçmemiş olabilir ama tarihte örneği olan bir olaydır. Ben inandıktan sonra benim inancımı yargılamak kimin haddine... Facanız çok yiyorsa gidin hristiyanlıktaki 3lü put anlaşıyını eleştirin, milyarlarca insanın peşinden gittiği... bunlar çok saçma geliyorsa bütün dünyayı savaşa sürükleyen yahudilerin, siyonistlerin arz-u mev'ud inancına laf söyleyin... ama öyle olmaz, sessizce kendi içinde, böyle güzel örneklerle duygulanan insanlara laf söylemek daha kolaydır, onları küçümsemek, akıl vermek üstten bakmak daha kolaydır... Şurada küçücük şeylerle duygulanan insanların duygularına dokunmayın...