Pazar araştırması kavramı, ülkemizde genelde eşe dosta sorma, internetten o alanda çalışan firmaların sayfalarına bakmak, verilecek hizmet veya satılacak malın potansiyel müşterilerinin firma büyüklüklerine bakmak veya iyi para kazandığına inanılan bir işletmeyi görüp onun iş koluna atlama gibi temel öğeler üzerine kurulu. O kadar çok duydum ki, “bu büyüklükte firma kim bilir ne kadar mal alıyordur”, “adama bak, ufacık dükkanda/fabrikada/ofiste para kırıyor”, “bu cahil adam bile bu kadar iş yapıyorsa, biz neler yaparız sen düşün”, “hayırlısıyla bir başlayalım da, sen sonrasını gör”, “ilk 3 ayı atlattık mı tutabilene aşk olsun” cümleleriyle yola çıkılan ve fiyaskoyla sonuçlanan projeleri.

Tabii ki “Kervan yolda düzülür” diye çok kullanılan bir “atasözü” olan ülkede bunlar çok da anormal gelmiyor. Gerçekten de işi kurduktan sonra söz konusu mal veya hizmet nasıl olsa bir şekilde satılır mı acaba?
Girişimcilerimizin büyük bölümü, projelerine veya yapacakları işe o kadar odaklanıyor ve kendilerini mutlak başarıya o kadar inandırıyorlar ki, çok iyimser senaryolar ile yola çıkıp keskin hayal kırıklıklarına uğrayabiliyorlar. Evet projemiz çok iyi olabilir, ciddi bir sorunu çözebilir, pazarda sizin gözlemleyebildiğiniz kadarıyla iyi bir talep olabilir vs. Peki ama sizin ürününüz veya hizmetiniz bu ihtiyaçlara ne seviyede yanıt olabilecek?
Kaynak
​https://enuygunfirmalar.com/haber/do...astirmasi.html​​​