Bu anlatılanların hepsini yaşamış birisi olarak söyleyebilirim ki;
o zamanlar acayip keyifliydi. en azından çocuklara paylaşmayı ve arkadaşlığı öğretiyordu.
yokluk size hayal kurmayı öğretiyordu.
1 yumurta ve 2 zeytinle bir sürü karakter yaratıp seslendirirdik. Ve elbette kulaklarımız çekilirdi