Herkese iyi forumlar diliyorum.
19 yaşındayım 2 yıllık Mobil Teknolojileri bölümü okuyorum son senem. Ailemin üstümdeki emeği için birçok sıkıntıya katlanıp istanbula geldim. 1.5 yıldır istanbuldayım.2 yıllık bölüm için çok yanlış bir karar verdiğimi üniversitenin ilk haftası farkettim. Ama istanbulun nimetlerinden faydalanmam gerektiğini biliyordum. Çevremdeki birçok etkinliğe katılmaya çalıştım. Amacım DGS ile mühendisliğe tamamlamak bu doğrultuda aktif olarak çalıştığım şirketten ayrıldım. Gelin görün ki çalışma alışkanlığım olmadığı için ders çalışamıyorum. Yaşımın sektöre göre küçük olmasına rağmen Linkedinden iş teklifleri alıyorum ancak kendimi yeterli görmediğim için birçoğuna dönmüyorum.
Üstümde çok büyük bir yük varmış gibi kafam hep dolu. Üniversite hayatı denilen kavramı hiç yaşamadım. Her boş vaktimde kod yazıyorum. Bu güzel birşeymiş gibi dursa da saatlerce ağzını açmadan iki kelime etmeden günü bitirdiğini farkettiğinde kötü birşey olduğunu farkediyorsun

. Her şeyin en kötüsünü düşünüyorum ya sınavı kazanamassam ya iş bulamassam bu kadar emek ne olacak gibi bir sürü düşünce beynimi esir almış durumda. Birçoğunuza klişe sorunlarmış gibi gelebilir. Benim gibi olanlar vardır illaki forumda. Böyle içimi dökmek istedim.
Merak etme sıkıntı olabilir ama mutlaka Allah biryerden kapı açar. Çabalayıpta aç kalanı görmedim. Açım diyenlerde çabalamayan insanlar.