Bizimki de dert değil

Bugün eve gelirken yol kenarında bi ateş gördüm, bi yandan yağmur yağıyordu. Ankaradayım, malum ankara soğuğu arabada bile üşüyorum. Merak ettim çektim sağa indim bi teyze, bebeği ve 13 yaşlarında oğlu ateşin başında yağmurun altında oturuyorlar. Bi ihtiyacınız var mı falan dedim çünkü zaten dilenmiyorlar bekliyorlar sadece orada. Bebeğe mama alırsan çok sevinirim dedi, birden gözleri doldu. Neden bekliyorsunuz dedim, birisi yorgan getirecekmiş onu bekliyorlarmış. Elimden geldiği kadar bir miktar para verdim kadın direk ağlamaya başladı. Ne hayatlar var, bu sabah en büyük derdim gireceğim sınavdı oysa... İnsanlar hayatta kalmak için mücadele ediyor. Şükretmesini bilmek lazım

Edit : Ben tam ordayken polis geldi ne yapıyorsunuz gibisinden yardımcı olmak için ama duramadım yağmur olduğu için

aynen oyle hocam, herkes kendinde ki derdi büyük zanneder etrafina bakmadan etrafina baksa boyle insanlarla dolu Allah yardımcıları olsun.

peki belediyeye haber verdiniz mi?
sokak cadde bilgisi verip belediye ekiplerinin gelmesini sağlayarak onlara çok daha iyi yardımda bulunabilirdiniz.

çoğu gariban bu hizmetleri bilmiyor.

Gerçekten de ne hayatlar var hocam... Dediğin gibi her şeye şükretmek gerekiyor. Allah muhtaç olanların yardımcısı olsun. Bizlerde elimizden geldiğince yardım etmeliyiz. En azından bu tarz bir paylaşım bile insanı titreterek kendine getiriyor.

Ben de İstanbul'da Bizimevler sitesinin ordan alt geçitten yan yola geçtim, Halkalı tarafına gidiyorum. Solda bir eleman üst baş pejmurde,çimlere eğilmiş bildiğin çöpten aldığı yemekleri yiyor. Neyse geçtim gittim, sonra Halkalıya varınca içim el vermedi, geri döndüm (En az 20-25km). Adam 20-25dk dır çöp yiyordu, sonra seslendim, bir miktar para verdim düzgün bişiler ye dedim ve ayrıldım. Her hafta Salı günü tatil günümdür, 3 hafta üst üste aynı adamı aynı yerde gördüm, aynı kıyefetlerle aynı çöpü yiyordu. Olan benim 20km yaktığım benzine, giden parama oldu, daha kötüsü vicdanım birazcık daha köreldi. Diyeceğim o ki hocam, kurunun yanında yaş da yanıyor ama geneli böyle vicdan istismarcısı, senin benim gibi iyi niyetli insanları yoluyorlar tabiri caizse.

Bilemiyoruz hocam işte bizim niyetimiz iyi olsun da

Allah iyilerin yanında olsun inşallah.

Elbette çok haklısın, eğer geri dönmezsem içim içimi yerdi, şimdi vicdanım rahat ama kandırılmak ve insanlara güveninin kırılması da üzücü. Şimdi sokakta görünce pek de oralı olamıyorum.

Kent Park'ın arkasında, Tepeprime'ın etrafın falan bir kadın var yıllardır haftada 1 rastlarım ama o çocuk nedendir hiç büyümedi. Hep o ateşi yakıp oturur orada. Taktik bence hocam. Kusura bakmayın, ülkemiz berbat bir halde ama o duruma düşmüş insanlara da çeşitli imkanlar var elbet.