En rezil olduÄŸunuz an?

Öğlen bir arkadaş "en çok fiziksel acı çektiğiniz an" konusu açmıştı, bayağı ilgi gördü. Ben de bir benzerini sormak istedim, onda üzüldük burda gülelim

- Benim çok şükür öyle bir rezilliğim olmadı ama şeyi hiç unutmam, 10-11 yaşlarında almanyada bi akrabanın düğünündeyim. o zamanlar cep telefonları lüks sayılıyor. akrabamıızın da güzel bi telefonu var. masada otururken akrabanın genç arkadaşları geldi hallo diyerek. sarı saçlı pembe suratlı tipik alman. ben de akrabaya dedim şu telefonu elimde tutayım benim sansınlar havam olsun... masaya gelen tipik almanlar 3-4 dk sonra da Türkçe konuşmaya başlamıştı.....

Bu da böyle bir anımdır

Hahaybi bak anlatıyorum iyi dinleyin...

17 yaşında ya varım ya yokum babam o zamanlar gebze de mitsubishi kia fiat sıfır araç alım satım sirket sahibi 3 ortaklardan birisi bende yanında çalışıyorum beni mekanikte çalıştırıyor neyse git zaman gel zaman şirket bir eğlence düzenliyor üst kademeden türkiye ceo vb vb onlarda geliyor yer etilerde bir mekan neyse mekana gidiyoruz tabi ortalık kaynıyor babam yanından ayırmıyor beni ama üst sekman kişiler olduğu için muhabbeti sarmıyor tabi bende ahmet abi var babamın ortağının yiğeni fırlama yaşı 30 civarı onun yanına geçtim onun masasında kızlar oturuyor ahmet abi dedim bana arkol ver oda votka yaptı meyve suyu vb içtim tabi o böyle olacağını bilmiyordu ben orada şanzımanı dağıttım masada şişeler uçuşuyor bende rakıyı doldurup doldurup fondik yaptım hatırladığım 2 şey var birincisi kapıda babam beni tokatlıyordu bir onu hatırlıyorum ikincisi babam asansöre kadar sırtına almıştı. Ertesi gün uyandığımda olanlar şu şekilde...

Ben uçmuşum kafam tirilyon gitmişim babamların masasına yurtdışı ceo artık ismi her neyse adamın üzerine komple kusmuşum ve masalarına tabi ki partiyi *** ettim kısaca sonra o utanç ile şirkete 1 yıl kadar gitmedim allahtan adamın arabasında yedek takımı varmış o gün bugündür hayatımda unutamadığım tek konu bu... umarım gülersiniz

bende yazayım daha yeni bir olay 3-4 hafta olacak aklıma geldikçe utanıyorum otobüsteyim eve dönüyorum. arabayı satmışız otobüslere dönmüşüm. bayadır binmediğimden yolların kötülüğünü unutmuştum. kalktım iniceğim durağa yaklaşırken. arka kapıya doğru ilerlerken otobüs hızlıca çukura girip çıktı. haliyle dengemi kaybettim. ağır çekimde düşmeye başladım. hiçbir yere tutunamadım. resmen ağır çekimde düşüyordum önümde de bir bayan ablamız oturuyordu. hiçbir yere tutunamadığımdan doğruca üzerine düştüm. istemeden de olsa hiç olmayacak bir durumda kaldım ve hızlıca kalktım üzerinden ikimizde kıpkırmızı olduk binlerce kez özür dileyip indim. sıradan bir anı ama kalabalık otobüste herkesin size pis pis bakması bile utanç vericiydi

6 yaşımda komşu kızıyla ciplakken ablasına yakalanmıştım. Bundan beteri yok sanırım.

Çok erken başlamışsınız hocam zamparalığa

Masum olan bendim aslında ama iÅŸte çocukluk. Ne yaparsın ¯_(ツ)_/¯

Kaldırımda yuruyerek sehir merkezine gidiyordum arkamdan hızla gelen araba aninden korna basarak durdu ( kücük ilcedir herkes herkesi tanır gideceği yere goturur) Bende kosarak bindim adamın yanına oturdum.
-Selamun aleykum dedim.
-Aleykum selam dedi.
-O bana bakıyo ben ona bakıyom.
-Dedi su karsı ev bizim babama korna caldım ben cıksın diye dedi
-Ömrümden ömür gitti.Kusura bakma abi dedim.
-Nereye gidecen dedi
-Carsıya dedim
-Atla arkaya gotureyim dedi.
-Altıma yapmıs gibi oturdum arkaya tisikkiridirim abi diye indim carsıda

Sınıfın ortasında, hocamın kulağını çekmesi ve o utançla yüzünün kızarması ve bir anlık terlemem

Sanırsam komşu kızı sizi tuvalete çişe götürüyorken ablası gelmiştir