Verilen Borç Niye Suistimal Edilir?

Normalde kimseye borç vermem, öyle bir alışkanlığım yok.Ancak 1 hafta önce çalıştığım yerde sevdiğim bir abimiz 200 TL borç istedi, çocuğu nişanlayacam bilmem ne yapacam hiç param kalmadı dedi bende 200 TL kendisine verdim.Bana ayın 13'ünde vereceğini söyledi tamam dedim.Kendisini dün gördüm hiç konuyu açmadı, bugün sabah gördüm , cebinde 100 TL kaldığını, hiç parası kalmadığını, kendisini ayın 1'ine kadar idare etmemi söyledi.Bende hem bayram arefesi hem de birkaç ödemem sebebiyle bana da para lazım olduğunu söyledim ama nafile.İşin ilginci ayın 1'inde gelecek bir ödeme de yok.

Anlamadığım nokta şudur.Biz hangi noktaya geldik insanlık olarak? 200 TL çok büyük bir para değil benim için ama söz verip hem de ödeyeceği günü söyleyip te erteletmek ne kadar ahlaki bir davranıştır? Hemen hemen her yerde var bu, kimseye güvenmemek gerekiyor demek ki.

borç vermenin altın kuralları
1- geri ödemeyi konuş
2- yazıya dök
3- unutabileceğin bir miktarı borç ver


bir de platin kural var hayat felsefesi olarak kullanın ben öyle yapıyorum
* borç verme *

Platin paket alabilir miyim?

Haklısın.Her insanın sıkıntılı dönemi olabilir ki hepimizin de olmuştur zaten.Ama söz namustur.Parayı unutacağım herhalde.

Ayni olay benimde basimda var 2 taksitle odeyim diye anlastik bu ay ilk taksidi verecekti dun aradi onumuzdeki ay 2 sini birden versem olurmu dedi.Bayramdir seyrandir yapacak bisey yok zaten tmm dedim bakalim zaman neyi gosterecek

demek ki "sevdigim bi abi" sifatini haketmiyomus dostum.

aslında bu tip olayları paylaşmayı pek sevmem hocam ama bir örnek vermek istedim tabiri caizse toplanın borç vermeye neden tövbe ettiğimi anlatıyorum.

sene çok eski sene düşününki çizik cd leri muz kabuğu ile temizlediğimiz ve şifa beklediğimiz dönemler cd deyince herkeste de yok yani gömleklerin ön ceplerinde o zamanlar sigara kutusu yanında bir de floppy disket taşıyoruz ortalama 2000 li yıllar diyelim.

sevdiğim bir abim var adama aşığım böyle abi diyorum peşine dolanıyorum hiç bir şeyim değil oysaki ne dee yapıyorum falan ben bekarım bu abimiz evli 1 cocuk sahibi her işine koşturduğum bir adam! o zamanlar.

genel olarak kredi kartlarım, hesap kartlarım nakitim hatta kıyıda köşede duran altınım vs. ne varsa genelde bu benden borç alıyor ve bir kaç ay sonra veriyor. ama benim birikim tabi arad açöp oluyor ya adaptasyonum bozuluyor çöpe atıyorum parayı ya da zaten vermeyi unutuyor.

neyse gel gelelim günlerden o gün akşam saatleri kapı çaldı tam bir bekar evi havasında olan evimde yaklaşık 11 arkadaş o zamanın en büyük teknolojik imkanlarından olan 55 ekran tüplü arçelik televizyonumuzda pes oynuyoruz. sabaha kadar oynuyoruz sabaha kadar hepsini yeniyorum o da ayrı bir mevzu.

kapıyı açtım abimiz 20 lira istedi benden ki biz 10-11 arkadaş parasızlıktan sabah kahvaltısı için aldığımız yarım kilo zeytin ve 10 ekmek ile 2-3 gün hayatta kalmayı planlıyoruz.

ancak dürüst bir şekilde adama abi 20 lira param var cebimde sabah ankaraya gideceğim biliyorsun dedim ve ankara biletleri de o zaman 20 tl .

- ya cocuga mama alacaktım dedi damardan girdi bana da cocuk demeye gör bir garip olurum kimin neyin oldugu önemli değil cocuk oldu mu dünya durur benim için en azından o zamanlar öyleydi.

çıkardım 20 lira verdim benim kartımda da 20 lira var bileti onunla alırım gerekirse aştiden eve yürürüm dedim nasıl diyorsam aşti ile evin arası 38 km. tabi o zamanlar navigasyon falan yok biz de yani sonradan öğrendik bu mesafeyi

herife 20 yi verdim ama kara kara düşünüyorum 2-3 gün zeytin ile hayatta kalmayı planlayan arkadaşlarım altına zıçsa tuvalete verecek paraları yok tahminim tam hatırlamıyorum ama benim aştiden eve gidebilmem için 3 tl gibi bir rakam daha lazım bana.

son çare aklıma hatun geldi dediim okuldan çıkar gelir beni alır eve götürür ve bu şekilde işlemi uygulamaya karar verdik yola revan olmak üzere sabaha kadar pes oynadık biz bize yapılacak olandan hatta yapılandan habersiz bir biçimde sabaha kadar oyun oynadık.

sabah 7 de otobüsüm var yaşadığım ev ile şehrin terminali yürüme mesafesinde 6:30 da kalktım evden cıktım dün 20 lira verdigim cocuguna mama alacak olan abimizin karşı komsumun kapısının önünde 2 adet pizza kutusu

zeytinle tüm gün yaşayan canlılara bu yapılmazdı işte o gün yemin ettim kendi kendime bir daha da kimseye borç vermemek için.

u.layn diyorum kendi kendime şrfz herif madem bana mama alacam dedin son paramı benden alıp pizza aldın niye çöpünü kapıya koyuyorsun götür at.

benden önce aldıysan niyee son paranla pizza alıyorsun mama alsana

neyse işte hayat kısa pizzalar uçuyor

Borç vermediğinde yaşayacağın sıkıntı, inan borç verip alamadığında yaşayacağın sıkıntıdan kat kat düşük. Hayatımda kimseye borç vermemiştim, çok düşük bir miktar karımın arkadaşına verdim, umurumda bile olmayacak bir para. Sözde 4 ay önce ödeyecekti, konusu bile açılmıyor. Aynı ortama falan giriyoruz, her akşam eğlencelerde kendisi. Şunu da yazayım, hiç borç istemedim. Gittim kart çektirdim, gittim kredi çektim, gittim yok pahasına arabamı sattım.

Arkadaşlarınız ile arkadaş kalmak istiyorsanız, altın kural araya para işi girmesin.

hadi sen yine iyisin sonra verecegim demis benim borc verdigim kisi ne ariyor ne soruyor 😂