Bin1SuraT adlı üyeden alıntı:
mesajı görüntüle
2015 yılında lisans 2017 yılında yüksek lisansımı bitirdim, bayadır uğraştım akademisyen olmak için, eğitim hayatımın bir parçası olsun hayat boyu bir şeyler öğreneyim, araştırayım, öğreteyim, faydalı olayım ama olmadı. Bir çok öğretim görevlisi, uzman vs. başvuru yaptım. Ales/yds/not ortolaması vs. denkleştirdim. Mülakatta/bilim sınavında olmadı, mülakatların birinden sonra içlerinden birine sordu, hocam nasıldı var mıdır şansım diye. Adam açık açık sordu, üniversitede tanıdığın var mı? Şu cemaaten misin vs. şeklinde yok deyince, dost nasihatı: seni almazlar hiç yıpratma kendini dedi.
Hayatımdaki yaşadığım en büyük hayal kırıklığını bi devlet üniversitesinde yaşadım Ankara'da. 2016 felandı yıl, ön görüşmeye gittim doğrudan alınırsam beraber çalışacağım hoca ile tanıştım. Konuştuk görüştük, hoca beni çok sevdi hatta kurulun karşısında tüyo dahi verdi, şöyle davran şunlardan bahset felan filan diye. Dedim hayalim gerçekleşiyor akademisyen olacam. Olmadı, tanıdıklar, yandaşlar torpilliler vs. durumları.
Bunlar hikaye gibi geliyor ama çok acı çektim akademisyen olma hayalimin peşinde koşarken. Her mülakata giderken iş yerimden izin aldım, yıllık izin sürem bitti ücretsiz izin aldım. Mülakat çıkışı hayallerim bir daha yıkıldı, onca emek harcadım, yds hazırlandım, alese hazırlandım, not ortalaması kastım, bilim sınavlarına hazırlandım, sonuç hüsran.
Allah'tan özel sektörde şansım yaver gitti, hiç kimseyi tanımama rağmen kurumsal bir firmada, iş görüşmesine gittim aldılar, sonrada yükseldim 23 yaşında müdür pozisyonunda çalışmaktayım, içimde kalmıştır hala.
İlla araştırma görevlisi olmana gerek yok.