Annenin Yaşlanması

Konuyu açan arkadaşımız, annesinin yaşlandığına üzülmüş ancak, buradaki birçok insanın yarasını deştiğini ve beterin beterini bu forumda bulabileceğini hesap edememiş. Şükretmek insanın doğasına aykırı olabilir, insan hep daha fazlasını ister. Ancak yaşadığı her anın kıymetini bilmeli insan. İşin sırrı burada.

Duygusala bağladım...

Bi anda baya duygulandım Allahıma çok şükür Annem bu hafta 55 yaşını devirdi.
Birde annem ne zaman anne konusu açılsa "Ben ennemin yüzünü bile göremedim hatırlayamıyorum " der 5 yaşında kaybetmiş anaannemi 6 yaşında dedmi kaybetmiş yani diyeceğim o ki bu hayatta bazıları annesinin babasının yaşlandığını bile göremiyor.
Ondan onlarla yaşadğımız her güne şükredelim.
Size de geçmiş olsun hocam Hayırlı kandiler.

Uzakta olunca iş daha da zor. 6 ay gitmemiştim Türkiye'ye döndüğümde bile baktım annem kilo almış, başka biri gibi sandım, kendi kedinme düşündüm değiyor mu yurtdışında yaşamaya diye. Günler geçiyor elimizde avucumuzda ne varsa önemi yok. Anne baba sağ olsun yeter.. Annem teknolojiden falan anlamaz, arar telefonda konuşuruz o şekilde. Kardeşim yanında olursa anca o zaman görüntülü konuşma yaparız. Türkiye'ye tek gitme sebebim annem. Babamı görmesem de birşey değişmiyor pek ama annemi göremeyince çok şey değişiyor. Allah şifa versin uzun ömrü olsun annenin.

Annem ile konuşmama hep şöyle başlarım "napyon gı" Onun ben böyle diyince gülmesi bile yetiyor bana. Daha türkiye'ye gitmeme 1,5 ay var ve şimdiden özledim

anne candır gerisi heyecandır

Anne, baba candır ama Allah herkese sırasıyla gitmeyi nasip etsin. Aksi durum çok daha zordur.

15 yaşında 6 ay arayla anne ve babamı kaybettik biri 30 biri 40 yaşındaydı kaldık 6 kardeş el uzatan ne oldu yardım eden olmadı herkes dağıldı amcalara babam memurdu bize bıraktığı maaşı bile onlar aldılar kış vakti 3 adet ince kollu tişört ile geçirdim 10 liraya pazardan aldığım bir tişört yüzünden neredeyse amcamdan dayak yiyordum sebeb ise benden izin almadan niye tişört alıyorsun demesiydi şükür etmek en iyi şey her zaman

Hepimizin hızla rüyadan uyanır gibi gittiği yol aynı yol aslında.. Hep diri ve heyecanlı kalacağımızı zannediyoruz. Planlar, hesaplar, hedefler, yoğunluklar, yorgunluklar.. Bir bakmışız 60 olmuş. Bu yaşlara gelip de belli bir hastalıksız, sağlıklı olmak çok zor artık. Yediklerimiz ve solduklarımız bizi hasta ediyor.. Petrol yiyor, gaz soluyoruz..

Bol bol hakiki yoğurt yemesini, sarımsak, soğan ve kırmızı reishi mantarı kullanmasını tavsiye ederim.. Zira ilaçlar her geçen gün daha da hasta ediyor.
Allah Şifa versin..

Aklıma geldikçe gözlerimin dolduğu bir konu. Zaman su gibi akıp gidiyor yavaş yavaş kaybetme korkusu da iyice sarıyor. Rabbim anne babalarımıza sağlıklı ömürler versin. İster istemez yarası deşilenler içinde sabır versin. Mekanları cennet olsun.