Akıl verin lütfen?

Bak sana birşey diyeyim. Çıkarken, nişanlıyken çok kavga ettik. Arılamadık. Evlendik. 3 yıl kavga etmeye devam ettik. Ayrılalım dedik. Boşanma davamız 3 yıl sürdü. Temyizlerle uğraştık. Avukatlara tonla para akıttık. Ne saygı ne başka şey kalmadı. Ben o zaman keşke evlenmeden bitseymiş lafını çok dedim. Şimdi çok şükür yeni bir aile kurdum. İşler yoluna girdi. Benim demem o ki; kavga varsa ortada, kız bırakacağım diyorsa tutma, bıraksın gitsin. Ben devam etmek için 40 takla atmıştım. Ama sonra çok basit bir sebepten herşey bitti.

Antidepresan filan alıp kendine yazık etme. Zor bir olay ama hayatta şunu mutlaka yaşıyorsun.

Yaşadığın acılar gelecekte yaşayacağın mutluluğun bedeli oluyor. Senin benim gibi insanlara öyle bedel ödemeden mutluluk nasip olmaz. O yüzden Antidepresan saçmalığını da bırak işin varsa işine sarıl, yoksa arkadaşlarınla takıl o da yoksa git dışarda gez ve gelecekteki mutluluğun bedelini öde.

Yaşamayan bilemez filan deme, kendini güçsüz gösterme bu hayatta. Yaşadığın herşey seni mükemmelliğe ulaştırmada bir adımdır. Kuyruğu dik tut, yoksa yaşın kemale erdiğinde ne salakmışım dersin buna emin ol.



General Mobile 4G cihazımdan Tapatalk kullanılarak gönderildi

Karşındaki hatalıysa pragmatik olarak tek yapman gereken onu suçlu hissettirmeye zorlamak. Ben sana bu kadar güvenmişken bazı şeyleri içine atmışsın, biz bu kadar uzak bir ilişki mi yaşıyorduk bir şeyler mi saklıyorduk birbirimizden, yazıklar olsun.. şeklinde mesaj atabilirsin. Artık bırak o düşünsün!

Canım kardeşim aynı olayı ben bizzat kendim yaşadım yıllardır sevdiğim, saydığım insan bana o gün ayrılalım demişti...

Lise zamanlarımdı ben onun olduğu okula naklimi verdim aradan aylar geçti okulu sevdiğim için isteyerek gidip gelirdim. Daha önce hiç de gözüme çarpmayan insan beni facebook üzerinden ekledi. Onayladım selam flan mesele sardı ilk defa bir erkeğe mesaj attım gibisinden ilk mesajında onu tanımadığım halde beni tanımadığı halde kendini belli etti mesajlar öyle böyle giderken ertesi gün okulda bakışmalar başladı heyecanlanma başladı belliydi aşık olmuştum. Şansa teyzesinin oturduğu binada da ben oturuyorum. Orda da binadan çıkarken beni görünce bu işte bir iş bir nasip var diyip yollara düştüm konuşmayı ilerlettim ve facebook üzerinden haftalarca geçen zamanın sonunda çıkma teklifi ettim o an o kadar mutlu ve heyecanlıydım ki sana anlatamam dostum. Aradan bi kaç saat geçti mesajıma evet evet diye cevap verdi. Bende senden baştan beri hoşlanıyorum flan aradan zaman geçtikçe ilişkimiz güçleniyordu. Araştırmaya başladım temiz ve saf bir kız olduğunu erkeklerden bile ulan bu ne kadar namuslu bir kız sözünü duyunca çok mutlu oluyordum. (ben çıkmadan önce ki zamanları söylüyorlar) mutlu oluyorduk her geçen gün güçlenen ilişkimiz vardı arada kavga edip ayrılırdım ama sonu hep barışmayla biterdi. Aradan tam tamına 1.5 sene geçti hala bana bi. Kere ayrılalım dememişti her zaman giden bendim ağlayan hatta sinirden ağlamaktan burnu kanıyan o olurdu üzülmüyor gibi görünsem de her ayrılmada kendimi tırtıklı duvarlara vurup yaralarken görüyordum ellerim paramparça oluyordu kan durmuyor büyük kabuklar oluşuyordu direncim ve bağışıklığım kuvvetli olduğu için pek etikelemiyordu beni işte son ayrılığımız ayrıldık anlaşamadık bu sefer yine ben ayrılmak zorunda kaldım. Aradan zaman geçti tekrardan barıştık 11. Sınıfa geçtik yaz tatili flan çok iyi geçmişti sorunsuz vs. Sayısal bölümüne gittik beraber ayrı sınıflara düştük ama mutlu mutlu geçti zaman birgün bana dedi ki ben sayısalı yapamıyorum eşit ağırlığa geçicem tamam bende senle geçerim dedim ki. Onca hayalim onca sayısal yeteneğimi hiçe saydım sırf onun için eve gitmiş düşünmüş bana yazdı dil bölümü yok bizim okulda ben başka okula gidicem o an yıkıldığım andı işte 400 sbs puanıyla alınan okula birincilikle yerleşti matematik full çekti ama dil bölümüne kadar süründü yapma dedim okulda uzak buluşamayız herşey burada anılarımız burada ben daha çok çalışıp evimizi geçindiririm boldan boldan para kazanırım sen okumasan bile ki sen gayret etsen çok iyi yaparsın dedim hayır hayatımı düzene koymam gerek dedi yapamıyorum yapamıyorum diye depresyona girmişti o an orada senin için hayatımı mahvedemem dediği an ben tamamen yıkıldım ve o sözü söylediği gibi ilişkimizi sonlandırdım. Ertesi gün babasını çağırmış bende nöbetçiyim müdür odasından çıktılar anladım ki nakli başka okula veriyor bşr hafta boyunca okulda birbirimize bakmadık bile nakiller açıklanmıştı kazanmış gidiyordu ertesi sabah geldim okula tabi ölü gibiyim merdivenleri çıkıyorum baktım aşağı doğru iniyor arkadaşlarını almış diğer okula gidiyordu o an benm için hayat flan kalmamıştı dostum. Çöktüm hemen cama doğru koştum onları bekledim gittiklerini izledim okula girmemle çıkmam bir oldu sürekli sigara yaktım bi sigarayı bitiriyorum onun ateşiyle diğer sigarayı yakıyorum o kadar sevmiştim işte ve o kadar vicdansızdı. Oraya gitti aradan 2 hafta geçince sensiz yapamıyorum diye bi mesajını aldım hiç beklemeden barıştık tekrardan öyle böyle derken gayet mutluyuz ama bendeki yaralar hala kanıyor ruhen çökmüş durumdayım. Birgün arkadaşlarla otururken bi mesaj aldım yapamıyorum ayrılalım artık demişti işte noktalanan yer kabul ettim bu dediklerini ve yolumuzu ayırdık yıllardır bana ayrılmayalım diyen insan bugün o mesajı atmıştı... Bayılıyor gibi oldum hemen koştum sakin bi yere karnım titriyordu koma geçiriyor gibiydim ellerim karnım heryerim titremeye başladı öyle böyle değil sana anlatamam arkadaşım koştu en samimi en sevdiğim arkadaşım onu görünce yıllardır ağlamayan insan o gün ağladı. İşte böyle sevdik bitti artık neben arayıp soruyorum ne de o yolda bile göremiyorum kısacası silindik bittik. Aradan 2 yıl geçti kimse hayatımda olmadı hiç kimseyle konuşamaz oldum espri yapamıyor gülemiyordum.
Ta ki bir mutluluk abidesiyle tanışana kadar bir insanla tanıştım şuan o kadar mutluyum ki herşeyi unuttum ciddi ilişkimiz oldu annesi beni biliyor kardeşi biliyor şuan çok mutlu bir hayatım var ben senin durumunu yaşadım ki sana dakikalarca oturup yazdım bazı yerlerde kesintiler yanlış yazdıklarım olabilir o sadece geçmişe kaydığım içindir. İnşallah beni anlarsın hayat bitmiş değil ben şuan o kadar mutluyum ki sözlenmeye hazırlanıyoruz çocuğumun ondan olmasını istiyorum. Allah bizleri mağdur etmesin düşme kimsenin kapısına kul olma dik dur ulan dik dur azıcık ne o intihar flan görmedin mi yaşadığım hayatı dik ol dik!!!

Kesinlikle katılıyorum hocam. Ne ısrar edin, ne mesaj atın ne de karşısına çıkın.. Biraz zaman iyi gelecektir. Her şey olacağına varır zaten.